Μυστήριο στη λίμνη Roopkund στα Ιμαλάια: Πώς βρέθηκαν οι σκελετοί 14 Κρητικών και άλλων Ελλήνων σε ύψος 5.000 μέτρων;

Πού βρίσκεται η λίμνη Roopkund και πόσοι σκελετοί έχουν εντοπιστεί σ’ αυτή - Οι πλέον πρόσφατες επιστημονικές έρευνες για την προέλευσή τους - Πώς βρέθηκαν 14 Κρητικοί στα Ιμαλάια το 1.800 μ.Χ.;
Το όνομα Roopkund (ή Roop Kund), πιθανότατα δεν λέει τίποτα σε κανέναν. Η αλήθεια είναι πως ούτε και σε μας ήταν γνωστό. Διαβάζοντας τυχαία ένα άρθρο μάθαμε ότι πρόκειται για μια λίμνη στα Ιμαλάια, σε υψόμετρο μεγαλύτερο από 5.000 μέτρα η οποία ανήκει στην Ινδία. Και πάλι όμως αυτό δεν αποτελεί αξιοσημείωτο γεγονός. Στη συνέχεια του άρθρου όμως διαβάσαμε ότι κατά το χρονικό διάστημα (1-2 μήνες κάθε έτος) που αυτή δεν είναι παγωμένη γίνονται ορατοί στον βυθό της λίμνης ή στις άκρες της, περίπου 600-800 σκελετοί ανθρώπων. Το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι ανάμεσά τους υπάρχουν τουλάχιστον 14 σκελετοί ατόμων που κατάγονται από την Ελλάδα και ειδικότερα από την Κρήτη!
Η λίμνη Roopkund και τα μυστήριά της!
Οι θρύλοι της περιοχής για τους σκελετούς της λίμνης
Όπως είναι φυσικό για τους σκελετούς που βρέθηκαν στη λίμνη υπάρχουν πολλοί τοπικοί θρύλοι. Ο πλέον διαδεδομένος, μέχρι πριν λίγα χρόνια τουλάχιστον ήταν ότι ο βασιλιάς του Κανάουι, αρχαίας πόλης στην Ινδία, στην πολιτεία Ουτάρ Πραντές, Raja Jasdhavai με την έγκυο σύζυγό του, Rani Balomba, τους υπηρέτες τους, έναν χορευτικό θίασο και άλλους πήγαν για προσκύνημα στο όρος Nanda Nevi που λατρεύεται σαν θεότητα και αντιμετώπισαν μια καταιγίδα η οποία συνοδευόταν από ισχυρή χαλαζόπτωση που προκάλεσε τον θάνατό τους. Μαζί με τους σκελετούς βρέθηκαν ξύλινα τεχνουργήματα, σιδερένιες αιχμές από δόρατα, ακόμα και δερμάτινες παντόφλες.
Οι πρώτες επιστημονικές εκτιμήσεις
Οι σημαντικές ανακαλύψεις των τελευταίων ερευνών: 14 σκελετοί Κρητικών ανάμεσα σε 38 που «χρονολογήθηκαν»
Πώς βρέθηκαν Κρητικοί και άλλοι Έλληνες στα Ιμαλάια πριν 225 χρόνια;

Δεν πρόκειται για δική μας «ανακάλυψη» ή θεωρία, αλλά αποτελεί, επίσημο προϊόν ενδελεχούς έρευνας που έγινε τα τελευταία χρόνια από σημαντικούς ξένους επιστήμονες. Συγκεκριμένα πρόκειται για το αποτέλεσμα πενταετούς μελέτης. Στη σχετική έρευνα μετείχαν 28 επιστήμονες από 16 ιδρύματα της Ινδίας, της Γερμανίας και των Η.Π.Α. Έγινε ραδιοχρονολόγηση των σκελετών και με βάση το DNA τους κατηγοριοποιήθηκαν ως προς τους τόπους καταγωγής τους. Μάλλον η μεγαλύτερη έκπληξη των επιστημόνων προήλθε από το γεγονός ότι 14 από τους σκελετούς ανήκουν σε ανθρώπους με το ίδιο DNA που ζουν στην σημερινή Ευρώπη και μάλιστα στην Κρήτη!

Ένα ινδουιστικό προσκύνημα που υπάρχει κοντά στη λίμνη, ίσως οδήγησε εκεί τους Ασιάτες που βρέθηκαν νεκροί, από άγνωστη αιτία. Είναι όμως απίθανο έως αδύνατο κάποιοι Κρητικοί να ταξίδεψαν το 1.800 μ.Χ. στα Ιμαλάια, σε ύψος 5.000 μέτρων για να προσκυνήσουν κάποια ινδουιστική θεότητα! Κλείνοντας τη μακροσκελή εισαγωγή, να αναφέρουμε ότι τα αποτελέσματα της μελέτης έχουν δημοσιευθεί στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό Nature και έχουν «αναπαραχθεί» από μεγάλα ενημερωτικά μέσα του πλανήτη. Θα παραθέσουμε ορισμένα από αυτά στο τέλος του άρθρου…

Η Roopkund, γνωστή στους ντόπιους ως «Λίμνη του μυστηρίου» ή «Λίμνη των σκελετών» είναι μια παγετώδης λίμνη, που βρίσκεται σε υψόμετρο 5.020 μέτρων, στον ορεινό όγκο Trishul, στα Ιμαλάια. Διοικητικά ανήκει στην πολιτεία Uttarakhand (Ουταραχάντ) της Ινδίας. Περιβάλλεται από παγετώνες και χιονισμένα βουνά. Το μέγεθος της ποικίλλει, αλλά σπάνια η διάμετρός της είναι μεγαλύτερη από 40 μέτρα και η έκτασή της κυμαίνεται από 1.000 ως 1.500 τετραγωνικά μέτρα.

Όταν για ένα περίπου μήνα τον χρόνο λιώνει το χιόνι, στην άκρη της λίμνης, αλλά και στον βυθό της (η λίμνη έχει βάθος περίπου τρία μέτρα) γίνονται ορατοί εκατοντάδες σκελετοί. Για πρώτη φορά οι σκελετοί ανακαλύφθηκαν στα νεότερα χρόνια, το 1942 από τον Hari Kishan Madwall, δασοφύλακα του Εθνικού Πάρκου Nanda Nevi. Οι Βρετανοί, που κατείχαν τότε την Ινδία φοβήθηκαν ότι επρόκειτο για κρυφή ιαπωνική εισβολή στη χώρα, αλλά διαπίστωσαν αμέσως ότι οι σκελετοί ήταν πάρα πολύ παλιοί για να ανήκουν σε Ιάπωνες της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η «θεά» Nanda Nevi εξοργίστηκε από κάποιο γεγονός, ίσως κάποια ασέβεια των προσκυνητών και προκάλεσε αυτή τη χαλαζόπτωση. Τα τραύματα στο κεφάλι που βρέθηκαν σε ορισμένα από τα κρανία των σκελετών δείχνουν ότι δέχτηκαν στρογγυλά αντικείμενα από ψηλά, κάτι που «ενισχύει» τον θρύλο. Σύμφωνα λοιπόν με τοπικούς θρύλους και τραγούδια, οι άνθρωποι στη λίμνη πέθαναν από την πτώση μεγάλων χαλαζόκοκκων κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος στη λίμνη.

Το γεγονός αυτό, η παράδοση το τοποθετεί χρονικά μεταξύ 8ου και 10ου αιώνα. Έχει διατυπωθεί επίσης η άποψη ότι οι σκελετοί ανήκουν σε θύματα επιδημίας ή πρόκειται για απομεινάρια ενός στρατού ή μιας ομάδας εμπόρων που χτυπήθηκαν από μια ισχυρή καταιγίδα.

Όπως είναι φυσικό, η ανακάλυψη των σκελετών προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των επιστημόνων. Ο κορυφαίος ινδικός κυβερνητικός οργανισμός που ασχολείται με ανθρωπολογικές μελέτες, Anthropological Survey of India διεξήγαγε μελέτη των σκελετών στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Οι επιστήμονες του Οργανισμού αυτού εντόπισαν τα τραύματα στα κεφάλια των νεκρών.

Ορισμένα δείγματα από τα ευρήματα αυτά εκτίθενται στο Μουσείο της Anthropological Survey of India στο Dehradum, τη χειμερινή πρωτεύουσα της πολιτείας Uttarakhand. Ακολούθησε χρονολόγηση των οστών με ραδιενεργό άνθρακα στη Μονάδα Επιταχυντή Ραδιοάνθρακα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που προσδιόρισε την «ηλικία» των σκελετών μεταξύ 820 και 880 μ.Χ.

Η σπουδαιότερη επιστημονική έρευνα έγινε την προηγούμενη δεκαετία και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature» το 2019. Οι επιστήμονες, για να αναλύσουν τα λείψανα των σκελετών στο Roopkund χρησιμοποίησαν μια σειρά βιοαρχαιολογικών αναλύσεων, συμπεριλαμβανομένου και του αρχαίου DNA, τη διατροφική ανακατασκευή σταθερών ισοτόπων, τη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα και την οστεολογική ανάλυση και διαπίστωσαν ότι οι 38 σκελετοί που εξέτασαν ανήκουν σε τρεις γενετικά διακριτές ομάδες και δεν ανήκουν σε ανθρώπους που πέθαναν σε ένα συμβάν.

Από τους 38 σκελετούς που εξετάστηκαν οι 23 ανήκαν σε άνδρες και οι 15 σε γυναίκες. Μια ομάδα ανθρώπων καταγόταν από τη σημερινή Νότια Ασία, μία άλλη από την Ευρώπη, και πιο συγκεκριμένα από την Ελλάδα και ιδιαίτερα την Κρήτη και μία τρίτη από τη σημερινή Ανατολική Ασία.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι πρώτοι σκελετοί ανήκουν σε ανθρώπους που πέθαναν σε διάστημα 200-300 χρόνων (από το 675-679 μ.Χ. ως το 894-985 μ.Χ.), οι δεύτεροι σε ανθρώπους ελληνικής καταγωγής που πέθαναν γύρω στο 1800 μ.Χ., πάντως στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας, ενώ υπάρχει ένας ακόμα σκελετός ατόμου που πέθανε γύρω στο 1800 μ.Χ. και καταγόταν από την Ασία.

Η ανακάλυψη των 14 σκελετών από την ηπειρωτική Ελλάδα κυρίως όμως την Κρήτη, προβλημάτισε τους επιστήμονες. Εξέτασαν το ενδεχόμενο να πρόκειται για ινδοελληνικούς πληθυσμούς που βρέθηκαν εκεί από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή να πρόκειται για συγγενή ομάδα και να έχει σχετική χαμηλή γενετική ποικιλότητα. Όμως δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά.

«Συνδυάζοντας διαφορετικές γραμμές αποδεικτικών στοιχείων, τα δεδομένα από τα άτομα που εξετάστηκαν δείχνουν ότι πρόκειται για μια ομάδα άσχετων μεταξύ τους που γεννήθηκαν στην Ανατολική Μεσόγειο στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας. Τα άτομα αυτά ζούσαν στην ενδοχώρα της Ινδίας και βρέθηκαν για άγνωστο λόγο στα Ιμαλάια», αναφέρει η μελέτη. Κάπου εκεί σταμάτησε η έρευνα για το πώς βρέθηκαν οι Κρητικοί στα Ιμαλάια το 1800 μ.Χ., από τους συγκεκριμένους επιστήμονες και πρότειναν να μελετηθούν ιστορικά έγγραφα που θα καταγράφουν ταξίδια στην περιοχή τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Ας δούμε όμως τι μπορούμε να συνεισφέρουμε εμείς στην έρευνα αυτή. Αν αποκλείσουμε το γεγονός να πρόκειται για απογόνους στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου(βλ. Καλάς) ή των διαδόχων του (ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο μας για τον Μένανδρο Α’ τον Σωτήρα στις 6/05/2024), θα πρέπει να δούμε αν ζούσαν Έλληνες στην Ινδία το 1800. Πραγματικά, από τις αρχές του 18ου αιώνα (γύρω στο 1700 δηλαδή), Έλληνες έμποροι εγκαταστάθηκαν στη Βεγγάλη. Λίγο αργότερα, Έλληνες διωκόμενοι από την Κωνσταντινούπολη και την Αδριανούπολη κατέφυγαν στην Ινδία.

Σημαντικός Έλληνας που έζησε στην Ινδία ήταν ο Δημήτριος Γαλανός (1760-1833). Γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και σπούδασε. Στη συνέχεια σπούδασε στο Μεσολόγγι και την Πάτμο. Αφού δίδαξε για λίγο καιρό σε σχολεία της Κωνσταντινούπολης, το 1786 έφυγε για την Καλκούτα της Ινδίας μετά από πρόσκληση του Κωνσταντίνου Πανταζή, εμπόρου που ζούσε εκεί και αναζητούσε κατάλληλο δάσκαλο για τα παιδιά του.

Ο Γαλανός έζησε για έξι χρόνια στην Καλκούτα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Μπεναρές, ιερή πόλη των Ινδών. Ασπάστηκε τον τρόπο ζωής των Βραχμάνων και έζησε εκεί ως τον θάνατό του. Δεν ξέχασε όμως την Αθήνα και την Ελλάδα. Με τη διαθήκη του άφησε τη μισή περιουσία του και το σύνολο των βιβλίων και χειρογράφων του στην «κυριοτέραν Ακαδημίαν των Αθηνών». Όλα αυτά βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Η Καλκούτα φαίνεται ότι ήταν το σημαντικότερο κέντρο του ελληνισμού της Ινδίας. Μάλιστα το 1824-1825 οι Έλληνες της πόλης διοργάνωσαν έρανο για την Ελληνική Επανάσταση στον οποίο συνεισέφεραν Ινδοί, αλλά και κάποιοι Κινέζοι έμποροι που βρέθηκαν τυχαία εκεί, όταν έμαθαν τον σκοπό του εράνου, γράφει ο Μπάμπης Άννινος στο σπάνιο βιβλίο του «ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ 1821». Στην Καλκούτα, άνοιξε υποκατάστημα το 1851 ο εμπορικός οίκος των Αδελφών Ράλλη (από τη Χίο), ο οποίος στην περίοδο της ακμής του απασχολούσε 40.000 υπαλλήλους!

Η απόσταση πάντως από την Καλκούτα ως το Ουταραχάντ είναι περίπου 1.760 χιλιόμετρα. Αν σκεφτούμε τις συνθήκες που επικρατούσαν το 1800, θα ήταν πολύ δύσκολο να ξεκινήσουν κάποιοι Έλληνες για να μεταβούν από την Καλκούτα στα Ιμαλάια. Υπάρχει πάντως σήμερα Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Καλκούτα που διαχειρίζεται την εκκλησία, την περιουσία και το νεκροταφείο της ελληνικής παροικίας της Βεγγάλης.

Το βασικότερο πρόβλημα σήμερα πάντως για τις ινδικές Αρχές είναι ο αυξημένος τουρισμός στη λίμνη. Οι τουρίστες παίρνουν για ενθύμιο, κομμάτια των σκελετών δυσκολεύοντας τις μελλοντικές επιστημονικές έρευνες.

ΑΟΖ Ελλάδος - Κύπρου

Τα ψέματα τελείωσαν… Έφτασε η μεγάλη ώρα για οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου: Επιτέλους, η Αθήνα να τολμήσει να καλέσει τη Λευκωσία για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες

Ο συναγερμός, που σήμανε σε Αθήνα και Λευκωσία, ενόψει ενεργειών της κατοχικής δύναμης μέσω του νέου καθεστώτος της Συρίας, αναδεικνύει και τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι τουρκικοί σχεδιασμοί.

Η Άγκυρα έχει εξαγγείλει ότι θα οριοθετήσει ΑΟΖ με τη Συρία και όσο κι εάν αυτό θεωρείται πρόωρο, δύσκολο εγχείρημα, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως πυροτέχνημα. Η Τουρκία συνήθως αυτό που εξαγγέλλει το υλοποιεί.

Οι δυο κυβερνήσεις επικαλούνται -και σωστά- το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Πέραν αυτού, που καθηκόντως πρέπει να υπενθυμίζεται, το ζητούμενο είναι πώς αντιμετωπίζεται η επεκτατική Τουρκία, η οποία, όπως είναι γνωστό, τις διεθνείς συμβάσεις τις αγνοεί και καταπατεί.

Η αποτροπή περνά μέσα από διάφορες κινήσεις. Η αποτροπή περνά μέσα και από τη λογική του «ισοδύναμου τετελεσμένου». Και μέσω της δημιουργίας φόβου στην Τουρκία ότι θα έχει κόστος αν προβεί σε ενέργειες, που θα επηρεάζουν την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδος.

Εάν, δηλαδή, η Άγκυρα αντιληφθεί πως το κόστος θα είναι μεγαλύτερο εάν προχωρήσει στην ενέργεια αυτή, από το κέρδος στο οποίο επιδιώκει να έχει, τότε ενδεχομένως και να μην προχωρήσει.

Πέραν από τη στρατιωτική ισχύ, που είναι απαραίτητη και σημαντική και λειτουργεί αποτρεπτικά, υπάρχουν κι άλλες κινήσεις να γίνουν. Όπως για παράδειγμα, να τολμήσει η Αθήνα να καλέσει τη Λευκωσία για συνομιλίες για οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών. Η Λευκωσία είναι χρόνια έτοιμη, με χάρτες και επεξεργασμένα νομικά εργαλεία, αλλά από ελλαδικής πλευράς απέφευγαν κάθε συζήτηση επί του θέματος.

Υπενθυμίζεται ότι μετά το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το 2019, η Αθήνα προχώρησε σε συμφωνία με το Κάιρο (2020), αν και αυτή η επιλογή της τμηματικής οριοθέτησης μεταξύ 27ου και 28ου μεσημβρινού, άφησε την περιοχή ανατολικότερα ανοικτή στην Τουρκία για τις παράλογες αξιώσεις της.

Ήταν μια κίνηση, που θεωρητικά θα μπορούσε να αναφερθεί ότι ήταν η απάντηση της Αθήνας στο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Στην πράξη δεν ήταν.

Απαιτείται πολιτική απόφαση και αποφασιστικότητα

Για να προχωρήσει οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ελλάδος, χρειάζεται πολιτική απόφαση και αποφασιστικότητα. Είναι μια κίνηση, η οποία προστατεύει τα συμφέροντά τους. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποφασισθεί και να προχωρήσουν, σταθμίζοντας βέβαια όλα τα δεδομένα και τις συγκυρίες.

Έχουμε αναφέρει ήδη πως η Λευκωσία είχε προετοιμαστεί εδώ και χρόνια και είχε επιχειρήσει στο παρελθόν να ανοίξει αυτό το θέμα. Όποτε το επιχειρούσε τούτο, η Αθήνα το έκλεινε. Προφανώς και τα δεδομένα αλλάζουν, διαφοροποιούνται.

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις, οι εξαγγελίες της Άγκυρας για συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με το νέο καθεστώς της Δαμασκού, προσφέρουν χρόνο, να προετοιμαστεί και να προχωρήσει η ελληνική πλευρά στο διά ταύτα:

• Να προτείνει στην Αθήνα την έναρξη διαπραγματεύσεων για καθορισμό της ΑΟΖ, Ελλάδος και Κύπρου. Είναι ένα θέμα ταμπού, το οποίο θα πρέπει να ξεπερασθεί. Χρειάζεται πολιτικό θάρρος, βούληση και αποφασιστικότητα.
• Το γιατί δεν έγινε τόσα χρόνια είναι πρόδηλο. Προφανώς η Αθήνα φοβάται την αντίδραση της κατοχικής Τουρκίας.

Όπως παρακολουθήσαμε και με το τουρκολιβυκό, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε τότε χλιαρά, γενικά και αόριστα. Το ίδιο και τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία ούτως ή άλλως θεωρούνται «καλός» θεατής των εξελίξεων. Οπότε με τα ευχολόγια της Ε.Ε. δεν ανατρέπονται τετελεσμένα. Ειδικά όταν θα επιβληθούν. Γι αυτό και θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το θέμα πρωτίστως μέσα από κινήσεις των δυο κρατών, αξιοποιώντας ταυτόχρονα και το ευρωπαϊκό πεδίο.

Σίγουρα η Τουρκία δεν είναι εύκολο να προχωρήσει, γιατί υπάρχουν πολλές δυσκολίες. Πρώτο, είναι πως το νέο καθεστώς της Συρίας δεν είναι (ακόμη) αναγνωρισμένο. Δεύτερο, δεν  είναι βέβαιο ότι θα εδραιωθεί. Άλλωστε η πτώση του καθεστώτος Άσαντ, που εύκολα κατέρρευσε, έχει ανοίξει τον Ασκό του Αιόλου.

Το παιχνίδι επικράτησης από διάφορους διεθνείς παίκτες (ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκία κ.ά), που γίνεται και διά αντιπροσώπων, επιβεβαιώνει ότι η κατάσταση είναι ρευστή και πιθανόν να οδηγήσει σε νέο εμφύλιο. Το θέμα, ωστόσο, τώρα είναι να αντιμετωπισθούν αμέσως και αποτρεπτικά οι τουρκικοί σχεδιασμοί. Πριν εκδηλωθούν και όχι μετά.

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ – Λευκωσία,hellasjournal

Η σφαγή των Προσκόπων του Αϊδινίου

 

Ένα αποτρόπαιο έγκλημα των Τούρκων: η σφαγή των Προσκόπων του Αϊδινίου – Ποιο ήταν το τέλος του αρχηγού των μακελάρηδων.

Ήταν 18 Ιουνίου του 1919, όταν Τούρκοι κατέσφαξαν 31 προσκόπους, στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας.

Το Αϊδίνιο, Αϊδίνι για τους ντόπιους, ήταν η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Μικράς Ασίας, στη νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας, ανάμεσα στις επαρχίες Σμύρνης και Μούγλων· κατελήφθη από τον Ελληνικό Στρατό στις 14 Μαΐου του 1919. Την περίοδο εκείνη η πόλη αριθμούσε 35.000 κατοίκους από τους οποίους οι 8.000 ήταν Έλληνες.

Πρόσκοποι του Αϊδινίου 

Έναν μήνα μετά, στις 15 Ιουνίου του 1919, τμήμα του Ελληνικού Στρατού, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Σχοινά, δέχτηκε επίθεση από άτακτους τούρκους, Τσέτες. Ο Σχοινάς διέταξε υποχώρηση, εγκαταλείποντας το Αϊδίνι και αφήνοντας πίσω του έφηβους προσκόπους να το υπερασπιστούν και να φροντίσουν τα γυναικόπαιδα.

Και ακολούθησε το μακελειό. Το γενικό πρόσταγμα της σφαγής είχε ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο αιμοδιψής Αντνάν μπέης ο επονομαζόμενος Μεντερές από την περιοχή της καταγωγής του (Μαίανδρος ποταμός), ο ενορχηστρωτής και του πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955.

Στο Αϊδίνι, Έλληνες είχαν ιδρύσει δύο προσκοπικές ομάδες. Η μανία των Τούρκων ξέσπασε με μίσος πάνω τους γιατί βοηθούσαν τον Ελληνικό Στρατό. Οι πρόσκοποι δεν ήταν πολλοί, αλλά ο ηρωισμός τους ήταν απαράμιλλος. Οι μεγαλύτεροι των ομάδων πήραν τα όπλα και πολεμούσαν πλάι στους στρατιώτες που είχαν απομείνει στην πόλη· οι μικρότεροι μετέφεραν πολεμοφόδια, φρόντιζαν τραυματίες και μετέδιδαν μηνύματα. Πολλοί από τους προσκόπους - οι πιο τυχεροί - «έπεσαν» κατά τη διάρκεια της μάχης.

Όσοι πρόσκοποι δεν σκοτώθηκαν στις ένοπλες συγκρούσεις έπεσαν στα χέρια των Τσετών του Μεντερές και έπειτα από μια δραματική νύχτα στο μπουντρούμι του Διοικητηρίου, οδηγήθηκαν ανατολικά της πόλης, στις όχθες του Εύδονα ποταμού, που έγινε και τόπος του μαρτυρίου τους. Οι νεαροί πρόσκοποι του Αϊδινίου σφαγιάστηκαν από τους Τσέτες έπειτα από φρικτά βασανιστήρια.
Ελεεινά βασανιστήρια

Σπάνια φωτογραφία εκτελεσθέντος προσκόπου

«Τον αρχηγό των Προσκόπων, Νίκο Αυγερίδη του έβγαλαν τα μάτια και τον κατακρεούργησαν. Τον Φιλοκτήτη Αργυράκη τον έγδαραν. Τον 19χρονο Μίνωα Βεϊνόγλου τον αποκεφάλισαν με σκουριασμένο μαχαίρι. Τους υπόλοιπους τους λόγχισαν και τους κατακρεούργησαν· πολλών τα κορμιά ρίχτηκαν στο ποτάμι. Παλούκωσαν πολλές από τις σορούς, τους και τις ευνούχισαν», περιέγαφαν μαρτυρίες. Δύο ημέρες μετά, ο Ελληνικός Στρατός ανακατέλαβε το Αϊδίνι· συγκλονισμένοι οι φαντάροι ανέσυραν τα μακελεμένα κορμιά των νεαρών μαρτύρων και τα έθαψαν. Συνολικά οι τριάντα ένας πρόσκοποι δολοφονήθηκαν.
Από τη σφαγή του Αϊδινίου γλίτωσαν λίγοι πρόκριτοι που είχαν καταφύγει στο Διοικητήριο και έσωσαν τη ζωή τους, κρυβόμενοι έως την ανακατάληψη της πόλεως από τον Ελληνικό στρατό. Αυτοί έδωσαν τις μαρτυρίες για την εκτέλεση των 31 προσκόπων, που οι φονιάδες τους ούτε δικάστηκαν ποτέ για τα εγκλήματά τους.
Αυτοί που έφταιξαν
Η εφημερίδα «Πατρίς», του Δημήτρη Λαμπράκη (ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ) επέρριπτε τις ευθύνες για την εγκατάλειψη του Αϊδινίου όχι μόνο στον Συνταγματάρχη Σχοινά, αλλά και στον Μητροπολίτη Ηλιουπόλεως Σμάραγδο, ο οποίος «εκείνες τις κρίσιμες μέρες δεν ήταν κοντά στο ποίμνιό του».
Όμως ο ενορχηστρωτής της σφαγής, ο Αντνάν Μεντερές, είχε τέλος οικτρό: πολλά χρόνια μετά, το 1961, κρεμάστηκε από πραξικοπηματίες που είχαν ανατρέψει την κυβέρνησή του.
Λίγο καιρό μετά ο Συνταγματάρχης (τότε) Γεώργιος Κονδύλης μπήκε σε πολλά τούρκικα χωριά και αφάνισε τον πληθυσμό τους εκδικούμενος την Σφαγή των Προσκόπων.
Λίγο καιρό μετά ο Συνταγματάρχης (τότε) Γεώργιος Κονδύλης μπήκε σε πολλά τούρκικα χωριά και αφάνισε τον πληθυσμό τους εκδικούμενος την Σφαγή των Προσκόπων.
Τέλος, αξίζει να αναφερθούμε στον Συνταγματάρχη Σχοινά, που επέδειξε αθλιότατη στάση και ανανδρία εκείνες τις ημέρες. Ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού πέρασε από στρατοδικείο για την απόφασή του να εγκαταλείψει το Αϊδίνι· καθαιρέθηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Ράγισαν και οι πέτρες στην κηδεία του Κωνσταντίνου Τσιτιρίδη - Στη γενέτειρά του ο επί 50 χρόνια αγνοούμενος στρατιώτης της ΕΛΔΥΚ

 

Στη γενέτειρά του, την Κρύα Βρύση Πέλλας, «επέστρεψε» ο επί 50 χρόνια αγνοούμενος στρατιώτης της ΕΛΔΥΚ Κωνσταντίνος Τσιτιρίδης. Σε κλίμα συγκίνησης η κηδεία του.

«Αδελφέ μου, επιτέλους σήμερα θα αναπαυθείς ύστερα από 50 χρόνια. Είμαι σίγουρη ότι σήμερα γιορτάζεις αδελφέ μου, γιατί το όνομά σου σβήστηκε από τον κατάλογο των αγνοουμένων και πέρασε στον κατάλογο των ηρώων και των αθανάτων. Σήμερα, γιορτάζεις κι, όμως, οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα».

Με λόγο σπαρακτικό, δάκρυα στα μάτια και φωνή που «έσπαγε» κάθε φορά που έστρεφε το βλέμμα προς το τυλιγμένο με την ελληνική και κυπριακή σημαία οστεοφυλάκιο με τα λείψανα του αδελφού της, η Αναστασία Τσιτιρίδου είπε σήμερα το τελευταίο αντίο στον αδελφό της. Τον Κωνσταντίνο Τσιτιρίδη, ο οποίος περιλαμβανόταν μέχρι πρότινος στον μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974.

«Αδελφέ μου, είμαι περήφανη για σένα όπως και όλοι όσοι σήμερα βρίσκονται εδώ. Οι φίλοι σου, οι συμμαθητές σου, οι γείτονες, οι χωριανοί, όλοι νιώθουν περήφανοι. Ήσουν ένα χαρισματικό παιδί, με ευγένεια, με πολύ χιούμορ, χαμογελαστό, κοινωνικό, πειραχτήρι. Όλοι σε θέλανε στην παρέα τους και όλοι σε ψάχνανε», ανέφερε η κ. Τσιτιρίδου για τον αδελφό της, τα ίχνη του οποίου αγνοούνταν από τις 16 Αυγούστου του 1974 και μόλις πρόσφατα κατέστη δυνατή η ταυτοποίηση των οστών του.

ADVERTISEMENT

Στην κηδεία του, που τελέστηκε σήμερα, στον ιερό ναό Γεννήσεως του Σωτήρος στη γενέτειρά του, την Κρύα Βρύση, ύστερα από σχεδόν πέντε δεκαετίες, η αδελφή του εξιστόρησε τα όσα βίωσε η οικογένειά της όλα αυτά τα χρόνια.

«Πέρασαν 50 χρόνια, αδελφέ μου, με πολλή πίκρα και κλάματα. Δεν πρόλαβες να χαρείς τίποτα. Δεν είδαμε τις χαρές σου και δεν είδες τις δικές μας χαρές. Πολύ δύσκολα χρόνια πίκρας και αναμονής. Η μαμά, Κώστα, όσα χρόνια έζησε περίμενε να ακούσει νέα σου, περίμενε να χτυπήσει το τηλέφωνο, αλλά δυστυχώς έφυγε χωρίς να μάθει νέα σου. Μοίραζε τις φωτογραφίες σου και ρωτούσε να μάθει: μήπως τον είδατε πουθενά, μήπως τραυματίστηκε, μήπως τον έπιασαν αιχμάλωτο, μήπως, μήπως… Μια ζωή με κλάματα την πέρασε, τα μάτια της ποτάμια από κλάματα ώσπου, στο τέλος, έλεγε: δεν έχω άλλα δάκρυα, κλαίω χωρίς δάκρυα. Τα μοιρολόγια της ράγισαν και τις πέτρες. Έφυγε πικραμένη με το όνομα σου στο στόμα» ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Τσιτιρίδου, η οποία έχει ακόμα χαραγμένη στη μνήμη της «ένα παλικάρι 20 χρονών, δύο μέτρα, όλο ζωή, όλο χαμόγελα», ένα παλικάρι που γύρισε, όμως, πίσω μέσα σε ένα κασελάκι. «Πώς μπόρεσες να χωρέσεις εκεί μέσα αδελφέ μου; Η πατρίδα σε τίμησε και σε έντυσε με την ελληνική σημαία. Η μαμά, όμως, σε περιμένει να σε δει είσαι με το κουστούμι σου που το φύλαγε χρόνια στην ντουλάπα της και το πήρε μαζί της. Σήμερα, θα σε πάρει αγκαλιά να κοιμηθείτε παρέα. Σήμερα, γιορτάζετε όλοι μαζί. Εσύ, ο αδερφός μας ο Νίκος που έφυγε κι αυτός νωρίς, η μαμά και ο μπαμπάς. Καλώς ήρθες, αδελφέ μου, και καλό σου ταξίδι. Καλό ταξίδι καρντάσι μου. Καλό ταξίδι, ήρωα μου», κατέληξε η κ. Τσιτιρίδου, με την ιαχή «Αθάνατος» ν’ ακούγεται δυνατά απ’ όλους, όσοι βρέθηκαν στην εκκλησία.

Μια ιαχή που ακούστηκε πολλές ακόμα φορές κατά τη διάρκεια των επικηδείων, με πρώτο εκείνον της Κύπριας υπουργού Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, Αθηνάς Μιχαηλίδου, που εκπροσώπησε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη και στην κηδεία συνοδευόταν από τον γενικό πρόξενο της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη Κωνσταντίνο Πολυκάρπου.

«Με αισθήματα βαθύτατης συγκίνησης και υπέρτατου σεβασμού […] κηδεύουμε ένα ακόμη άξιο τέκνο της πατρίδας μας, αποδίδοντας, όπως του αρμόζει, την οφειλόμενη τιμή, ευγνωμοσύνη και αναγνώριση της ηρωικής του θυσίας, για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της Κυπριακής Δημοκρατίας» τόνισε η υπουργός και αναφέρθηκε στα γνήσια ιδανικά, τις αδιαπραγμάτευτες αρχές και τις ξεχωριστές αξίες που χαρακτηρίζουν το Ελληνικό Έθνος, με τις οποίες γαλουχήθηκε από την οικογένειά του ο πεσών.

Η κ. Μιχαηλίδου, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην ταυτοποίηση των οστών του Κωνσταντίνου Τσιτιρίδη, που επιβεβαίωσε, όπως είπε, τον αγώνα και την ηρωική του θυσία, αλλά και στις τιμές που αποδόθηκαν στον ίδιο και άλλους ήρωες του αγώνα, στις 30 Μαΐου, παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

«Ο Κωνσταντίνος Τσιτιρίδης, ο Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Κωνσταντίνος Τσαγκαλίδης, η ταφή του οποίου πραγματοποιήθηκε προ δεκαπενθημέρου στο Μεγαπλάτανο Πέλλας και τόσοι άλλοι αδελφοί Έλληνες, αλλά και Κύπριοι που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν διαχρονικά δίπλα δίπλα σε κάθε δοκιμασία του Έθνους, σε κάθε ελληνική γωνιά, έχουν σφυρηλατήσει τους ήδη ισχυρούς μεταξύ μας δεσμούς. Αποτελούν τους ισχυρούς κρίκους που συγκροτούν και συγκρατούν την αλυσίδα της κοινής μας ιστορίας ανά τους αιώνες. Για αυτούς τους δεσμούς νιώθουμε ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη και επιδιώκουμε, μέσω τους, τη διατήρηση και την ενίσχυση της ιστορικής μας μνήμης, ως απαραίτητης προϋπόθεσης για την επιβίωση και συνέχεια του ελληνισμού» υπογράμμισε η κ. Μιχαηλίδου και πρόσθεσε: «Προς την κατεύθυνση αυτή, επενδύουμε, στην Παιδεία μας. Σε μια Παιδεία, που θα ενισχύει την ιστορική συνείδηση των παιδιών μας, ώστε να είναι σε θέση να διεκδικούν με ειρηνικά μέσα την απελευθέρωση και την πολυπόθητη επιστροφή μας στα πάτρια εδάφη».

Στο πλαίσιο αυτό, ανέφερε πως ανάμεσα σε πολλές άλλες δράσεις που υλοποιεί το Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κύπρου, είναι η απόφαση ένταξης της 19ης Μαΐου, Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, στις ημέρες επίσημων τελετών στα σχολεία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η κ. Μιχαηλίδου αναφέρθηκε ακόμη στον συνεχιζόμενο αγώνα για τη διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων, αλλά και στη διαρκή προσπάθεια για μια βιώσιμη λύση στο Κυπριακό.

«Την ίδια στιγμή, παραμένουμε προσηλωμένοι στο χρέος που έχουμε απέναντι στους συγγενείς των αγνοουμένων μας, στους οποίους εκφράζουμε την αλληλεγγύη και την αμέριστη συμπαράστασή μας, για το δράμα που διέρχονται καθημερινά για πενήντα χρόνια, εξαιτίας της αδιευκρίνιστης τύχης των προσφιλών τους προσώπων. Όπως και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει τονίσει επανειλημμένα, η Κυβέρνηση μας θέτει ως προτεραιότητα τη διακρίβωση της τύχης του συνόλου των αγνοουμένων μας. Είναι καλά γνωστές οι δυσκολίες και τα εμπόδια που προκαλεί η στάση της τουρκικής πλευράς, η οποία αρνείται διαχρονικά να συνεργαστεί και να καταθέσει ακριβή και επαρκή στοιχεία. Ωστόσο, ενεργώντας με ιδιαίτερη ευαισθησία, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των ενεργειών μας, μέχρι την οριστική επίλυση του ανθρωπιστικού αυτού προβλήματος, το οποίο αποτελεί πρόκληση απέναντι σε ολόκληρη την ανθρωπότητα», σημείωσε.

Υπογράμμισε δε ότι «θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, ώστε η πατρίδα μας να καταστεί ένα πραγματικά κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, κράτος ειρήνης, ευημερίας και ασφάλειας, για όλους ανεξάρτητα τους/τις πολίτες της. Στην προσπάθεια αυτή, έχουμε πάντοτε στο πλευρό μας τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις και τον ελληνικό λαό, προς τον οποίο εκφράζουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη μας. Προτάσσοντας τη διπλωματία και τον ειρηνικό διάλογο, επιδιώκουμε τη δημιουργία ενός κράτους στο οποίο θα γίνονται σεβαστοί οι δημοκρατικοί θεσμοί και θα εφαρμόζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κοινοτικό κεκτημένο, οι αρχές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και οι αξίες του ευρωπαϊκού ιδεώδους. Επιδιώκουμε την επανέναρξη των συνομιλιών για την επίτευξη μιας δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, που θα απελευθερώνει και θα επανενώνει την πατρίδα μας, απαλλάσσοντας την από ξένα στρατεύματα και αναχρονιστικά συστήματα εγγυήσεων».

Η υπουργός Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κύπρου κατέληξε λέγοντας χαρακτηριστικά: «Σήμερα που ο Κωνσταντίνος Τσιτιρίδης θα αναπαυθεί πλέον στο χώμα της γενέτειράς του, διατρανώνουμε όλοι μαζί, ως τη μεγαλύτερη τιμή και οφειλή στη θυσία του, ότι για αυτό τον αγώνα θα αναλώσουμε το άπαν των δυνάμεών μας, γιατί αυτό χρωστούμε σε όσους και όσες έζησαν, μεγάλωσαν και πέθαναν στην προσφυγιά, σε αυτούς/ές που ακόμα προσμένουν την επιστροφή. Αυτή την πορεία θα ακολουθήσουμε ξανά μαζί Ελλάδα και Κύπρος, υπό όρους αρραγούς ενότητας και ομοψυχίας, προκειμένου να δικαιώσουμε τον αγώνα και τη θυσία τους και να μπορέσουμε να υπερασπιστούμε τα δίκαια και τα δικαιώματά του λαού μας».

Φάρος για τις επόμενες γενιές

Με θλίψη και δάκρυα στα μάτια, αλλά και με τις τιμές που πρέπουν σε έναν ήρωα, τον Κωνσταντίνο Τσιτιρίδη αποχαιρέτησαν, επίσης, με επικήδειους -μεταξύ άλλων- συμπολεμιστές του, εκπρόσωποι του Στρατού και της τοπικής κοινωνίας, δίνοντας την υπόσχεση ότι δεν θα τον ξεχάσουν ποτέ και θα τον μνημονεύουν πάντα. «Θα είσαι ο φάρος για τις επερχόμενες γενιές», είπε χαρακτηριστικά συμπολεμιστής του από την Πέλλα. Ο Ιερός Ναός Γεννήσεως του Σωτήρος γέμισε ασφυκτικά από τους δικούς του ανθρώπους, τα μέλη της οικογένειάς του, αλλά και τους συγχωριανούς του, που ήρθαν στο στερνό του κατευόδιο. «Πολλοί συμμαθητές μας “έφυγαν” αλλά εμείς που είμαστε ακόμα ζωντανοί είμαστε όλοι εδώ να σε τιμήσουμε» μονολογούσε μια γυναίκα, καθώς περνούσε από μπροστά της η πομπή με τη φωτογραφία του και τα λείψανά του, τυλιγμένα με τις σημαίες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Έξω από τον ναό είχαν από νωρίς παραταχθεί στρατιώτες, για να αποδώσουν την οφειλόμενη τιμή στον ήρωα της ΕΛΔΥΚ, ενώ ανάμεσα στα στεφάνια, που είχαν τοποθετηθεί στο πλάι της εισόδου, πέραν αυτών της οικογένειας, ήταν αυτά του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, του υπουργού Εθνικής ‘Αμυνας, Νίκου Δένδια και του υφυπουργού Γιάννη Κεφαλογιάννη, του αρχηγού ΓΕΣ, αντιστράτηγου Γεώργιου Κωστίδη κ.ά.

Μετά την εξόδιο ακολουθία, ακολούθησε η ταφή στα μνήματα, όπου από σήμερα ο στρατιώτης της ΕΛΔΥΚ αναπαύεται μαζί με τους γονείς και τον αδελφό του.

Το «παρών» τόσο στην εξόδιο ακολουθία και την ταφή, όσο και στην εκδήλωση που ακολούθησε με τα αποκαλυπτήρια μνημείου για τον Κωνσταντίνο Τσιτιρίδη, έδωσαν ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Διονύσης Σταμενίτης, βουλευτές του νομού, ο αντιπεριφερειάρχης Πέλλας, Δάνης Τζαμτζής, ο δήμαρχος Πέλλας, Στάθης Φουντουκίδης, εκπρόσωποι του Στρατού, της Αστυνομίας και διαφόρων σωματείων, συναγωνιστές του, συγγενείς, φίλοι και συντοπίτες του κ.ά.

Μνημείο για έναν ήρωα

«Σήμερα η πατρίς ευγνωμονούσα αποτίει φόρο τιμής στον έφεδρο αξιωματικό, Κωνσταντίνο Τσιτιρίδη, που επιστρέφει στη γενέτειρά του μετά από 50 χρόνια […] Ο επαναπατρισμός των οστών του ήρωα Κωνσταντίνου Τσιτιρίδη είναι το ελάχιστο που θα μπορούσε να πράξει η Ελληνική Πολιτεία. Είναι το προϊόν προσπαθειών μισού αιώνα μεταξύ των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδος για ανεύρεση, ταυτοποίηση και επαναπατρισμό των θυμάτων που χάθηκαν μαχόμενοι κατά την τουρκική εισβολή», τόνισε ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Τροφίμων, κατά τα αποκαλυπτήρια μνημείου σε κεντρική πλατεία της Κρύας Βρύσης.

Ένα μνημείο που, όπως είπε ο κ. Σταμενίτης, ο οποίος εκπροσώπησε την κυβέρνηση στην εκδήλωση, έγινε ως ένδειξη πατριωτικού θαυμασμού, τιμής και αναγνώρισης του αγωνιστή του έθνους μας.

Στην ηρωική θυσία του Κωνσταντίνου Τσιτιρίδη και των συμπολεμιστών του αναφέρθηκε και ο δήμαρχος Πέλλας Στάθης Φουντουκίδης, ο οποίος συνδέεται με συγγενικούς δεσμούς με τον πεσόντα.

Η εκδήλωση πλαισιώθηκε από καταθέσεις στεφάνων, καθώς και ποντιακά μοιρολόγια και χορούς, τιμώντας έτσι την ποντιακή καταγωγή του.

Αν κλείσουν τους δρόμους δεν θα έχουν την κοινωνία μαζί τους

Σωστά έλεγαν οι αγρότες στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις ότι η κοινωνία είναι μαζί τους. Πλέον οι αγώνες τους είναι για την επιβίωση και όχι για πάρουν όλα τα λεφτά για όλα τα κιλά, που δήλωναν τις εποχές του «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια».

Για τότε λέμε, που τα χωράφια ήταν… τριώροφα, με την έννοια ότι δήλωναν διπλάσια και τριπλάσια έκταση καλλιεργήσιμης γης παίρνοντας επιδοτήσεις που ουδείς το ήλεγχε. Και τα κοπάδια εν μια νυκτί διπλασίαζαν και τριπλασίαζαν τα ζωντανά, έχοντας σμίξει με τα διπλανά κοπάδια, για να πάρουν διπλάσια και τριπλάσια επιδότηση. Ή τα βαμβάκια βρέχονταν για να ζυγίζουν περισσότερο.

Τότε που τα φρούτα θάβονταν σε χωματερές και τα πορτοφόλια γέμιζαν για να γίνουν BMW, διαμερίσματα στα αστικά κέντρα και στην καλύτερη περίπτωση θηριώδη τρακτέρ, αναντίστοιχα με τις ανάγκες των μικρών ελληνικών εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης.

Αυτοί οι καιροί πέρασαν ανεπιστρεπτί. Άλλωστε τα παρόντα εκρηκτικά προβλήματα δεν είναι ίδιον των «καλομαθημένων» Ελλήνων αγροτών. Το δείχνουν τα δακρυγόνα έξω από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, το κλείσιμο δρόμων στην Ισπανία, η οργή των Γερμανών, Γάλλων, Ρουμάνων, Ιταλών, Ιρλανδών, και λοιπών εθνικοτήτων αγροτών.

Υπάρχουν κοινά τα προβλήματα μεταξύ των οποίων οι αυξήσεις στις τιμές ενέργειας, το κόστος παραγωγής, η επιβαρυντική «πράσινη συμφωνία» της Ε.Ε. (κανόνες με απώτερο στόχο την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας ως το 2050), η κατάρρευση των τιμών (όχι μόνο από την εισαγωγή αδασμολόγητων προϊόντων από την Ουκρανία, που στο κάτω-κάτω η άμυνά της είναι γεωπολιτική αναγκαιότητα για την Ευρώπη), αλλά και φτηνών προϊόντων από τρίτες χώρες, κάποιες εκ των οποίων χρησιμοποιούν μεθόδους και φάρμακα απαγορευμένα στους Ευρωπαίους αγρότες!

Ακατανόητη ανοησία, αναισθησία και αυτοχειριαστική λογική των μανδαρίνων την Ε.Ε.

Στα καθ’ ημάς, οι Έλληνες αγρότες ζητούν αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο, 7 λεπτά η κιλοβατώρα το ρεύμα, επιδότηση σε εφόδια και ζωοτροφές, όχι παράνομες ελληνοποιήσεις. Παράλληλα αποζημιώσεις στο 100% και αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος στα προϊόντα, αλλά και να μην εφαρμοστεί η νέα ΚΑΠ.

Η κυβέρνηση έχει απαντήσει ότι εν πολλοίς έχει καλύψει τα αιτήματά τους μέσα στο πλαίσιο του υπάρχοντος δημοσιονομικού χώρου. Τα 232 εκατ. ευρώ που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός από βήματος Βουλής δεν τους ικανοποιούν αλλά είναι στο πλαίσιο των υπαρχόντων δυνατοτήτων. Και είναι προσβολή προς τους πολίτες, από τους φόρους των οποίων δοθούν, να χαρακτηρίζονται ως «ψίχουλα».

Ακόμη χειρότερο και ακατανόητο είναι να τιμωρούνται οι πολίτες με την αυθαιρεσία του κλεισίματος των δρόμων, επειδή οι αγρότες έχουν τη «δύναμη πυρός», τα τρακτέρ, για να το επιβάλουν. Συνήθως όταν κάποιος διαμαρτύρεται στρέφεται κατά του εργοδότη του, ενώ στερεί το κοινωνικό σύνολο από τις υπηρεσίες του.

Για παράδειγμα, οι οδηγοί των αστικών λεωφορείων δεν θα μεταφέρουν το επιβατικό κοινό, οι εργάτες καθαριότητας δεν θα μαζέψουν τα σκουπίδια, οι καθηγητές δεν θα κάνουν μαθήματα, οι δημοσιογράφοι δεν θα προσφέρουν ενημέρωση (προς μεγάλη χαρά κάποιων). Σε ένα εργοστάσιο θα σταματήσει η παραγωγή του προϊόντος του.

Κατ’ αντιστοιχία στην περίπτωση των αγροτών, αγωνιστική συνθήκη θα ήταν να μην προσφέρουν τα προϊόντα τους στην αγορά. Παράλληλα να ζητήσουν από το κράτος την εκπλήρωση των αιτημάτων τους, στο πλαίσιο πάντα της κοινωνικής προστασίας και όχι ως εργασιακό δικαίωμα, αφού το κράτος δεν είναι ο φυσικός εργοδότη τους.

Οι πολίτες με ποια εργασιακή λογική θα ταλαιπωρηθούμε με το να τους απαγορευτεί η μετακίνηση; Και τα εμπορεύματα άλλων κλάδων, άλλων επαγγελμάτων, γιατί θα πρέπει καθυστερήσουν στην παράδοσή τους; Επιχειρήσεις και επαγγελματίες, γιατί να υποστούν οικονομικό κόστος επειδή οι αγρότες έχουν διαμάχη με το κράτος;

Οι επιχειρήσεις π.χ. που παράγουν και μεταφέρουν τα εμπορεύματά τους (και που έχουν και αυτοί εργαζόμενους που πρέπει να πληρωθούν), έχουν υπογράψει συμβόλαια, συν τοις άλλοις και με δεσμευτικές ημερομηνίες παράδοσης. Η αντίδρασή τους στον αποκλεισμό είναι λογική και δεν θα αποτελεί «κοινωνικό αυτοματισμό» όπως η εύκολη Αριστερά χαρακτηρίζει κάθε αντίδραση πληττόμενων στρωμάτων. Είναι η άμυνα αυτού που τιμωρείται για κάτι που δεν ευθύνεται.

Κυβερνητικές πηγές δηλώνουν ότι η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να συνεχίσει τον διάλογο, όχι όμως υπό τον εκβιασμό του κλεισίματος των δρόμων. Αυτό αφορά την κυβέρνηση και τους αγρότες.

Εμείς αναφερόμαστε στην κοινωνία η οποία θα υποστεί την αυθαιρεσία του κλεισίματος των δρόμων για μια διαμάχη στην οποία δεν έχει ευθύνη, ενώ την ίδια στιγμή με τους φόρους της συμβάλλει στην επούλωση των προβλημάτων τους.

Και είναι σίγουρο μετά το κλείσιμο των δρόμων δεν θα επαίρονται οι αγρότες ότι η κοινωνία είναι μαζί τους.

Αποκλειστικό: Οι νέες βιομετρικές ταυτότητες θα έχουν ενσωματωμένο και σύστημα injection

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Hellas Journal από το FBI, την ΜΙ5, την FSB και το Άγιο Όρος οι νέες βιομετρικές ταυτότητες που ενδεχομένως θα αρχίσουν να εκδίδονται τις προσεχείς εβδομάδες θα έχουν ενσωματωμένο, μέσα στο ειδικό chip εκτός από τα προσωπικά στοιχεία, και σύστημα Injection για τον άμεσο ψεκασμό του κατόχου τους, κάθε φορά που θα τις χρησιμοποιεί.

Η ποσότητα του εξαιρετικά πτητικού υγρού -το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα να ψεκάζει εστιασμένα αποτελεί τη νέα τεχνολογική εξέλιξη που κρίθηκε αναγκαία από τη νέα τάξη καθώς έχει διαπιστωθεί ότι οι γενικοί ψεκασμοί πληθυσμού από αεροπλάνα και ψηλά κτίρια δεν έχουν το απολύτως επιθυμητό αποτέλεσμα- θα επαρκεί για συγκεκριμένο αριθμό χρήσεων που προσδιορίζεται στα 10 χρόνια. Μετά θα πρέπει να ξαναγεμίζει.

Ωραία όλα αυτά, αλλά ας σοβαρευτούμε λίγο.

Όλοι αυτοί που μέσα στον αυγουστιάτικο καύσωνα συνωθούνται, σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, στα αστυνομικά τμήματα για να βγάλουν ταυτότητες παλαιού τύπου, παραδοσιακές χάρτινες χωρίς βιομετρικά στοιχεία έχουν σκεφτεί τα εξής;

• Έχουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία κινητό τηλέφωνο
• Έχουν πιστωτικές ή τραπεζικές κάρτες οι οποίες μάλιστα έχουν ακριβώς την ίδια τεχνολογία στο δικό τους chip
• Έχουν, αρκετοί, αυτοκίνητο νέας τεχνολογίας με ηλεκτρονικό εγκέφαλο και Gps που παρακολουθείται on line όπως μας έχουν διδάξει τα διάφορα NCIS που παρακολουθούμε στην τηλεόραση.
• Κυκλοφορούν στο δρόμο όπου χιλιάδες κάμερες καταγράφουν (ανεπισήμως βέβαια) τις κινήσεις τους και μάλιστα μόλις συμβεί οτιδήποτε η αστυνομία προσφεύγει στους ιδιώτες για να ανακαλύψει στοιχεία.

Από όλα αυτά, λοιπόν, οι ταυτότητες τους πειράζουν;

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Οι οποίες δεν θα κάνουν κάνουν τίποτε από όσα μπορούν να γίνουν με όλα τα άλλα μαζί ή ξεχωριστά από το καθένα, εκτός ίσως από τις τραπεζικές κάρτες που επίσης περιέχουν τα προσωπικά στοιχεία του καθενός, σε μια άλλη μορφή και για άλλους λόγους.

Οπότε; Γιατί το κάνουν; Ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά τους;

Και κάτι για το τέλος. Πρέπει να γνωρίζουν όσοι αλλάζουν τώρα ταυτότητες ότι δεν θα γλυτώσουν τις νέες βιομετρικές ταυτότητες όταν έρθει η ώρα. Απλώς θα… ταλαιπωρηθούν δυο φορές.

Επίσης θα πρέπει να γνωρίζουν ότι σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα οι παλιές ταυτότητες θα είναι άκυρες σαν τις δραχμές.

ΥΓ: Το γεγονός ότι και αυτό το φαινόμενο έχει έξαρση σε συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη απορία, καθώς τίποτε δεν είναι τυχαίο. Αν παρατηρήσει κάποιος συμπεριφορές, ομαδοποιήσεις και εκλογικές προτιμήσεις τα συμπεράσματα εξάγονται αβίαστα, αβάδιστα…

Hellas Journal.

5+1 λόγοι για να ψηφίσεις ΝΔ και Κυριάκο Μητσοτάκη

Γιατί να ψηφίσει κανείς τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Αυτό είναι το ερώτημα που μου τίθεται σε κάθε συγκέντρωση φίλων και ψηφοφόρων στη βόρεια Αθήνα, στο δρόμο προς τις εκλογές της 21ης Μαΐου.

Η απάντηση που δίνω συνοψίζεται στα εξής:

1ον: Γιατί η Ελλάδα αντιμετώπισε με επιτυχία τις πολλαπλές εξωγενείς κρίσεις της περιόδου 2020-2022, χάρη στη διακυβέρνηση της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στον Έβρο ακύρωσε την προσπάθεια της Τουρκίας να καταλύσει τη δημόσια τάξη στην Ελλάδα.

Στην πανδημία στήριξε την οικονομία πολύ περισσότερο από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Το ΕΣΥ, παρά την υποχρηματοδότηση της προηγούμενης περιόδου, ανταποκρίθηκε. Στον πόλεμο της Ουκρανίας, η Ελλάδα βρέθηκε έμπρακτα από τη σωστή πλευρά της ιστορίας, μακριά από τα υποκριτικά «ήξεις - αφήξεις» της αντιπολίτευσης. Ακόμα και στην πληθωριστική κρίση, η Ελλάδα έχει σήμερα τον μισό πληθωρισμό από τη Γερμανία και τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. 

2ον: Γιατί η Ελλάδα πέτυχε τις καλύτερες οικονομικές επιδόσεις στην Ευρώπη. Από κει που ήταν στον «πάτο» πριν το 2019, τώρα βρίσκεται στην κορυφή. Με ρεκόρ εισπράξεων από τον τουρισμό, τη ναυτιλία, τις εξαγωγές, ρεκόρ ξένων επενδύσεων και ρεκόρ αύξησης των επενδύσεων.

Με τη μεγαλύτερη μείωση του δημοσίου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ στον κόσμο, τη μεγαλύτερη πτώση της ανεργίας στην Ευρώπη και μέσο όρο ανάπτυξης/έτος 2%, παρά το κλείσιμο της οικονομίας για πάνω από ένα χρόνο, 4,5 φορές καλύτερα από την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Μεταξύ 2015-2019, η χώρα κυριολεκτικά σπατάλησε την περίοδο των «παχιών αγελάδων» με τα αρνητικά επιτόκια, την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ, τη χαμηλή τιμή πετρελαίου και τη μεγάλη ανάπτυξη σε όλη την Ευρώπη.

Σήμερα, παρά το δυσμενές διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα τρέχει γρήγορα μπροστά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει ακόμα πολύ μεγάλη απόσταση να καλύψει για να φθάσει (επιτέλους) την υπόλοιπη (δυτική, βόρεια και μεγάλο μέρος της ανατολικής) Ευρώπη.

3ον: Γιατί ποτέ η Ελλάδα δεν είχε καλύτερη εικόνα στη Δύση και στον κόσμο. Οι ΗΠΑ μετατοπίστηκαν από την πολιτική των ίσων αποστάσεων, που ευνοούσε την Τουρκία, και προχωρούν στην ανάδειξη της Ελλάδας σε προνομιακό στρατηγικό τους εταίρο στην περιοχή.

Αυτό απέδειξε η ιστορική παρουσία και ομιλία του Κ. Μητσοτάκη στο Κογκρέσο, ενώπιον του συνόλου της αμερικανικής ηγεσίας, και σύντομα θα επιβεβαιώσει η επικείμενη εξαγγελία της πώλησης των F35, με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους.

Η Γαλλία, για πρώτη φορά, παραχώρησε μια αμυντική συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής. Η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ, επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα, συνήψε συμμαχίες με σημαντικές χώρες στην περιοχή και συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση μιας νέας Ανατολικής Μεσογείου ειρήνης και συνεργασίας.

4ον: Γιατί το διακύβευμα των επερχόμενων εκλογών είναι πιο κρίσιμο από ποτέ. Αφορά την πλήρη, χωρίς καθυστερήσεις και δεύτερες σκέψεις, αξιοποίηση της μεγάλης ευκαιρίας που μας δίνεται για ένα αναπτυξιακό άλμα την επόμενη δεκαετία που θα επουλώσει τις πληγές της κρίσης και θα επαναφέρει την Ελλάδα σε τροχιά σύγκλισης με την πλούσια Ευρώπη.

Η ευκαιρία αφορά τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, το χαμηλό κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους ως το 2032 και την επιστροφή της μεταποίησης από την Κίνα στη Δύση. Η Ελλάδα πρέπει και μπορεί να διεκδικήσει συμμετοχή σε αυτή τη βιομηχανική αναγέννηση. Προϋπόθεση είναι οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οικονομία, τις οποίες μόνον η ΝΔ πιστεύει και προωθεί.

5ον: Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει ηγετικές ικανότητες που σπανίζουν σήμερα στην Ευρώπη και τη Δύση. Ζούμε σε μια εποχή φθοράς της πολιτικής. Η πολιτική ζωή σε πολλές χώρες, ακόμα και στις ΗΠΑ, συχνά εκπέμπει μια καταθλιπτική εικόνα. Λίγοι είναι οι πολιτικοί που ξεχωρίζουν, όπως ο Εμμανουέλ Μακρόν, και, βέβαια, ο Έλληνας πρωθυπουργός, όπως, τουλάχιστον, παραδέχεται ο διεθνής Τύπος.

Η ΝΔ με όλα τα προβλήματα και τις αδυναμίες της, σε ένα βαθμό αναμενόμενες για ένα μεγάλο κόμμα που συσπειρώνει μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας και των αντιφάσεών της στις τάξεις του, αποτελεί τη μόνη σοβαρή μεταρρυθμιστική δύναμη που μιλά για τα δύσκολα, τις μεγάλες τομές που χρειάζεται η Ελλάδα, στη δημόσια διοίκηση, τη δικαιοσύνη, την παιδεία, παντού, για να παράγει τον πλούτο που θα χρηματοδοτήσει τους καλύτερους μισθούς, τις συντάξεις, τη δημόσια υγεία, την κοινωνική αλληλεγγύη και την εθνική ασφάλεια.

Η ΝΔ είναι η μόνη ίσως δύναμη που επιμένει στο αυτονόητο: ότι ο πλούτος δεν διατάσσεται ούτε νομοθετείται, όπως υποκρίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά παράγεται μέσα από συγκρούσεις με τις δυνάμεις της αδράνειας και της καθήλωσης. 

Αν όλα αυτά δεν είναι αρκετά, υπάρχουν και οι αντίπαλοί μας που έχουν ξεκαθαρίσει το δίλημμα των εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα κανονικό κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς ή κεντροαριστεράς, όπως υποδύεται. Παραμένει ένα υβρίδιο που φλερτάρει με το ανορθόδοξο και το ανορθολογικό.

Λαϊκίζει ασύστολα, καταθέτοντας ένα πρόγραμμα που έχει μόνο υποσχέσεις και καμία πρόταση για τα κακώς κείμενα της ελληνικής οικονομίας και δημόσιας ζωής.

Σε αντίθεση με το παρελθόν, όταν η εναλλαγή της ΝΔ με το (ενήλικο από κάποια στιγμή και μετά) ΠΑΣΟΚ δεν ενείχε υπαρξιακούς κινδύνους για την οικονομία και την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να κινείται στο όριο ή και πέραν του ευρωπαϊκού πλαισίου.

Ξεχνά δε και αρνείται κάθε αυτοκριτική για το γεγονός ότι, επί των ημερών του στην κυβέρνηση, πέραν όλων των άλλων, η Ελλάδα είχε πάψει να είναι πλήρες μέλος της νομισματικής ένωσης. Οι έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων είχαν ακυρώσει την πλήρη ισοτιμία του ευρώ του Έλληνα καταθέτη με το ευρώ των υπόλοιπων Ευρωπαίων. 

Από κει και πέρα τα τρία μικρότερα κόμματα δεν αποτελούν παρά μια ψήφο διαμαρτυρίας και εκτόνωσης του θυμικού, χωρίς κανέναν προγραμματικό ρεαλισμό, αν και ο αρχηγός της Ελληνικής Λύσης, σε μια κρίση ειλικρίνειας, δήλωσε ότι είναι πρωτίστως επιχειρηματίας!

Το δε ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται απολύτως διχοτομημένο μεταξύ μιας πτέρυγας που δεν θέλει με τίποτα τη συνεργασία με τη ΝΔ και μιας άλλης που δεν θέλει με τίποτα τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ κι έτσι πελαγοδρομεί μεταξύ της κυβερνησιμότητας που θέλουν και έχουν συνηθίσει οι ψηφοφόροι του και του κόμματος διαμαρτυρίας που προτιμά η ηγεσία του. 

Εν ολίγοις, η αυτοδυναμία της ΝΔ δεν είναι απλώς η βέλτιστη λύση στο ερώτημα τι κυβέρνηση χρειαζόμαστε. Αποδεικνύεται και η μόνη λύση. Τόσο για τα πεπραγμένα της όσο και για το πρόγραμμα και τη στόχευσή της την επόμενη τετραετία. Τόσο χάρη στις επιδόσεις της όσο και εξαιτίας της ανεπάρκειας των αντιπάλων της. Κι αυτό γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο, υπό την πίεση των εκλογών που έρχονται.

https://www.liberal.gr/