Γιατί παραιτηθήκατε κυρία Λοΐζου;

Η χώρα αυτή κρατιέται όρθια όχι από άτομα σαν την κυρία Λοΐζου, αλλά από πολίτες που θα διευθετούσαν το ζήτημα άμεσα και αθόρυβα. 

Η κυρία Μυρσίνη Λοΐζου, δυστυχώς δεν είχε την ικανότητα να κρατήσει την αξιοπρέπειά της ούτε στην παραίτησή της για την σύνταξη της μάνας της που λάμβανε επί 5,5 χρόνια μετά τον θάνατό της.

Διαβάζοντας προσεκτικά την επιστολή παραίτησής της αντιλαμβάνεται και ο πιο αδαής επί των πολιτικών πως η ίδια δεν έχει καταλάβει γιατί παραιτήθηκε και πολύ απλά την παραίτησαν υπό το βάρος των αποκαλύψεων. Κάνει λόγο, λοιπόν, για προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων από ΜΜΕ. Αλήθεια ποια εντύπωση θέλαμε τα ΜΜΕ να καλλιεργήσουμε όταν αναμεταδίδαμε μία αποκάλυψη η οποία είχε όπως αποδείχθηκε 100% βάση αλήθειας; Εμείς καλλιεργούμε τις εντυπώσεις ή η ίδια η οποία επί 5,5 χρόνια έπαιρνε χρήματα που δεν δικαιούτο;

Πάνω που πιστεύουμε πως την έπιασε κρίση αυτογνωσίας αναφέροντας στην επιστολή της πως «προφανώς αναγνωρίζω ότι λανθασμένα καταβαλλόταν για κάποιο διάστημα η σύνταξη αυτή», συνεχίζει λέγοντας πως «ο λόγος που η σύνταξη συνέχισε να καταβάλλεται σχετίζεται με γραφειοκρατικές διαδικασίες, κάτι το οποίο εξ όσων γνωρίζω συμβαίνει συχνά και ταλαιπωρεί αρκετούς πολίτες».

Και αναρωτιέσαι ως άνθρωπος, ως πολίτης, μα καλά, αφού η ίδια μας λέει πως είχε δηλώσει τον θάνατο της μητέρας της, δεν αναρωτήθηκε, μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, 69 ολόκληρες φορές (5,5 χρόνια) γιατί της καταβάλλεται ένα ποσό στην τράπεζα; Μα καλά, αφού το ελληνικό Δημόσιο είναι τόσο άχρηστο και δυσκίνητο, γιατί η ίδια ενόχλησε τις υπηρεσίες, μία, δύο 500 φορές και να πει ξανά και ξανά, πως «παιδιά, εδώ παίρνω κάποια ποσά που δεν δικαιούμαι, τι γίνεται»;

Η απάντηση είναι απλή. Η κυρία Λοΐζου κουτοπόνηρα απολάμβανε το παραπάνω αυτό εισόδημα και το κατανάλωνε κανονικότατα, αντί τουλάχιστον να το διατηρεί για να το επιστρέψει αφού γνώριζε εξ αρχής πως δεν είναι δικό της. Η ίδια το παραδέχεται όταν στην επιστολή της γράφει: «αναγνώρισα το χρέος μου γι αυτή την υπόθεση ενώπιον του δικαστηρίου και το αποπληρώνω». Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός μένει να αποδειχθεί γιατί μέχρι στιγμής το ρεπορτάζ λέει πως δεν έχει γίνει αποπληρωμή και το ποσό έχει φτάσει στις 94.000 ευρώ.

Από την πρώτη στιγμή πολλοί ήταν αυτοί που ζήτησαν την αποπομπή της κυρίας Λοΐζου από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη. Ούτε όταν εκθείαζε τρομοκράτες, ούτε όταν έλεγε πως είναι άεργη γιατί ζει από τα δικαιώματα του πατρός της, ούτε για όλα όσα έκανε και έγραφε στο Facebook. Άλλωστε αυτές οι κάλπες θα γίνουν με σταυρό και όποιος αισθάνεται πως τον εκφράζει η κυρία Λοΐζου θα μπορούσε να την ψηφίσει. Τώρα, όμως, το πράγμα αλλάζει.

Δεν μπαίνουμε στην ουσία της υπόθεσης γιατί αυτή είναι για τα δικαστήρια και την δικονομία. Αυτό που μετρά είναι πως η κυρία Λοΐζου εξέφραζε πολιτικό λόγο και μιλούσε για την ανάγκη υπεράσπισης των πνευματικών δικαιωμάτων την ώρα που αυτή ουσιαστικά έκλεβε χρήματα από το ελληνικό δημόσιο!

Κάποιοι εκεί έξω θα βρεθούν να πουν «μα καλά όλοι στην θέση της το ίδιο θα έκαναν». Ε σε αυτούς πρέπει και εμείς με την σειρά μας να απαντήσουμε πως «όχι» γιατί η χώρα αυτή κρατιέται όρθια όχι από άτομα σαν την κυρία Λοΐζου, αλλά από πολίτες που θα διευθετούσαν το ζήτημα άμεσα και αθόρυβα.

Άρθρο του Γιώργου Μιχαηλίδη στον Ελεύθερο Τύπο.

Η αντιδημοκρατία της κυρίας Γεροβασίλη

Στη χούντα η ασφάλεια παρακολουθούσε μερικές χιλιάδες πολίτες που ήταν καταγραμμένοι κομμουνιστές. Η αμερικάνικη πρεσβεία παρακολουθούσε αν η χούντα παρακολουθεί σωστά. Και οι πολίτες μαζεύονταν τα βράδια σε ταβέρνες και τραγουδούσαν Θεοδωράκη, που ήταν απαγορευμένος. Η Γεροβασίλη και ο Πάγιατ δεν υπήρχαν. Ευτυχώς. Θα είχαμε πιαστεί όλοι πριν φτάσουμε στις ταβέρνες.

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ χειρότερος από τη χούντα; Ασφαλώς. Με τη χούντα ήξερες ότι έχεις να κάνεις με δικτάτορες και ήξερες και ποιοι ήταν. Ακόμα, ήξερες τους χαφιέδες τους περιπτεράδες, θυρωρούς, καφετζήδες, ταξιτζήδες και ψιλικατζήδες κυρίως. Ο τόπος είναι μικρός. Και είχαν όνομα. Δεν είχαν ψευδώνυμα. Και μπορούσες να αντισταθείς και ένοπλα. Δεν ονομαζόταν δημοκρατία. Δικτατορία ήταν.

Σήμερα, νομίζεις ότι έχεις να κάνεις με μια δημοκρατική κυβέρνηση, γιατί έτσι εμφανίζεται, και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά σε παρακολουθήσεις και συλλήψεις πολιτών, με την υποψία ότι μπορεί να ενοχλήσουν το καθεστώς. Προσέξτε. Όχι «τη δημόσια τάξη και ασφάλεια». Το καθεστώς. Τις φιέστες του. Και οι χαφιέδες είναι παντού. Κυρίως στο διαδίκτυο. Ανώνυμοι και ψευδώνυμοι. Πληρωμένοι των 0,60 να μας παρακολουθούν, να μας καρφώνουν, να μας φακελώνουν. Και στα ΜΜΕ. Χαφιέδες κι εκεί, παρακολουθούν και καταδίδουν πολίτες μέσα από τις σελίδες τους. Τους βρίζουν, τους λασπώνουν, τους συκοφαντούν. Όπως επί χούντας. Χωρίς διαδίκτυο τότε.

Και αντικαθιστούν τις τότε επιτροπές λογοκρισίας με μηχανισμούς δήθεν αντιμετώπισης των αληθινών ή κατά φαντασία, και πάντως επιλεκτικών fake news. Για να ελέγξουν την πληροφόρηση. Και να φιμώσουν ό,τι δεν τους αρέσει.

Τι ξεχωρίζει μια χούντα από μια δημοκρατία. Δεν είναι ούτε τα επιδόματα, ούτε η οικονομική πολιτική, ούτε η τάχα πολιτική υπέρ των αδύνατων. Τέτοια έκανε και η χούντα. Η ελευθερία στη διαμαρτυρία και στη γνώμη είναι η διαφορά. Η ανυπαρξία στιγματισμού. Λάσπης για ιδεολογικούς λόγους. Η ελευθερία στις κινήσεις. Να μη σε παρακολουθεί ο χωροφύλακας. Ο χωροφύλακας του internet ή της ΕΥΠ. Το ίδιο κάνει. Να μη σε μπουζουριάζουν για τα πιστεύω σου. Να μη σου απαγορεύουν να διαδηλώνεις ελεύθερα. Ή να διαμαρτύρεσαι ελεύθερα. Εναντίον όποιου αντιτίθεσαι. Η ελευθερία. Αυτή κάνει τη διαφορά.

Επί χούντας ήξερες ποιος είναι ο εχθρός και πώς να τον αντιμετωπίσεις. Η χούντα δεν παρίστανε τη δημοκρατική. Δεν ξεγελούσε το λαό. Ήταν δικτατορία και το παινευόταν. Σήμερα ο εχθρός φοράει δημοκρατικό μανδύα. Παριστάνει το δημοκράτη και καταδιώκει όποιον διαφωνεί. Δέρνει, συλλαμβάνει, παρακολουθεί με την ίδια φρασεολογία του Παπαδόπουλου: Δια την τάξην και την γαλήνην των πολιτών. Στα νι διαφέρει. Για το καλό μας. Όπως ο Παπαδόπουλος.

Κατέχει τη μοναδική αλήθεια, όπως ο Παπαδόπουλος, ο Παττακός κι ο Μακαρέζος. Αποφασίζει και διατάζει επί παντός του επιστητού γράφοντας την αντιπολίτευση στα παλιά της τα παπούτσια. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Την απεχθάνεται. Έχει τη δικτατορία των 151, παρ όλο που, σαν τη χούντα, είναι μειοψηφία στο λαό. Η δημοκρατία της συναίνεσης και του απολογισμού της προκαλούν αλλεργία.

Όσοι διαφωνούν, μέσα και έξω από το κοινοβούλιο, λασπώνονται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς ως ακροδεξιοί, εθνικιστές και φασίστες. Χωρίς ιδεολογικά ή πολιτικά επιχειρήματα. Τσουβάλιασμα. Ακριβώς όπως η χούντα λάσπωνε καθέναν που διαφωνούσε ως κομμουνιστή, ανθέλληνα και αναρχικό στοιχείο. Δεν λασπώνονται απλώς. Φακελλώνονται και δέρνονται. Δια την ασφάλειαν. Των Παττακών.

Πριν έρθει αυτή η ολοκληρωτική κυβέρνηση, τα στελέχη της που ήταν στην αντιπολίτευση δεν άφηναν ιδεολογικό τους αντίπαλο σε χλωρό κλαρί. Οι αντισυγκεντρώσεις και οι τραμπουκισμοί σε βάρος όποιου ήταν απέναντι έδιναν κι έπαιρναν. Με τις κατηγορίες περί μνημονιακών, οπαδών της αστυνομικής βίας, πουλημένων στους ξένους, ολετήρων του λαού.

Μόλις οι μέχρι χτες επαναστάτες έγιναν κυβέρνηση μνημονιακή, χρησιμοποίησαν όλη την αστυνομική βία, πούλησαν λαό και ιδεολογία στους ξένους και ξάφρισαν τα εισοδήματα του λαού. Και εξαπολύουν ανηλεή επίθεση σε καθέναν που διαφωνεί και διαμαρτύρεται. Φανερώνοντας ότι δεν έχουν καμιά διαφορά σε νοοτροπία από τους χουνταίους. Τους κάθε χουνταίους. Τι κάνει τη διαφορά μεταξύ δημοκρατίας και φασισμού;

Η Γεροβασίλη κάνει τη διαφορά. Και οι σύντροφοί της στο κόμμα και στη κυβέρνηση. Δεν είναι που η υπουργός παραδέχτηκε ότι κάνει προληπτικές προσαγωγές για ιδεολογικούς λόγους. Ούτε που παραδέχεται ότι παρακολουθεί πολίτες η Ασφάλεια του καθεστώτος της. Είναι ότι τα θεωρεί δικαίωμά της! Ότι δεν ντρέπεται γι αυτά. Ότι τα επικροτεί ως πρακτικές. Και ότι τα υπερασπίζεται κι όλας!

Η ανόητη αυτή αντιδημοκράτισα δεν έχει πάρε χαμπάρι ότι αυτή δεν είναι δημοκρατική νοοτροπία. Δεν ξέρει τι είναι δημοκρατία. Μόνο κόμμα ξέρει. Δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι αυτά τα μέτρα είναι για να δικιολογήσουν κινήσεις της ΕΥΠ για την ασφάλεια της χώρας. Ή κινήσεις της Ασφάλειας για κυκλώματα εγκληματιών. Πιστεύει ότι κάνουν και για να μην ενοχληθεί η συγκέντρωση του κάθε κυρ Φώτη. Ή του κάθε υπουργού ή κομματόσκυλου.

Η ανόητη αυτή αντιδημοκράτισα δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι έτσι δίνει το δικαίωμα σε κάθε επόμενη κυβέρνηση να κάνει τα ίδια, ενδεχομένως και εναντίον της και των οπαδών της, χωρίς η ίδια να μπορεί τότε να αρθρώσει λέξη και να καταγγείλει ή να αποδοκιμάσει. ¨Τι μας λες κυρία μου;», θα λένε. «Τα ίδια δεν έκανες κι εσύ; Το δικό σου το καθεστώς ήταν σε άλλη χώρα από το δικό μας; Και εκλέχτηκε από άλλο λαό;»

Η κυρία Γεροβασίλη δεν κάνει τίποτε που δεν πιστεύει. Επί Χόνεκερ και Γιαρουζέλσκι θα ήταν μια θαυμάσια υπουργός Ασφάλειας. Το’ χει. Και «Οι ζωές των άλλων θα είχαν γραφτεί και γυριστεί ταινία» για να μην την ξεχάσει ποτέ η δημοκρατική ανθρωπότητα. Ως παράδειγμα προς αποφυγή.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

Συγκλονιστικές φώτο: Μάχη για τον Σταυρό & την πίστη τους δίνουν οι κάτοικοι στη Λέσβο - Μαζικές συλλήψεις πολιτών

Σκληρή μάχη για τον Σταυρό και την πίστη τους δίνουν οι κάτοικοι στην Λέσβο λες και ζούνε σε ξένη χώρα. Πριν λίγο έγινε γνωστό πως στην αστυνομική Διεύθυνση Λέσβου έχουν προσαχθεί περίπου 40 πολίτες επειδή έστησαν σήμερα το πρωί στη θέση Απελή στα Τσαμάκια ένα νέο Σταυρό, στη θέση του παλιού που κάποιοι είχαν καταστρέψει.

Συγκεκριμένα, χτες βράδυ μεγάλη ομάδα ατόμων προσπάθησε και κατάφερε να τοποθετήσει ένα τεράστιο σταυρό πάνω από 15 μέτρα στη θέση Απελή.

Αρχικά οι άνδρες της αστυνομίας που πήγαν στο σημείο του συμβάντος προχώρησαν στη σύλληψη δύο ατόμων, όμως οι υπόλοιποι που βρίσκονταν εκεί, θέλησαν να προσαχθούν όλοι μαζί, μην εκθέτοντας τους δύο συμπολίτες τους.

Δηλαδή η Αστυνομική διεύθυνση της Λέσβου δεν ανακάλυψε όσους κατέβασαν το Σταυρό γεγονός που συνιστά ποινικό αδίκημα, αλλά συνέλαβε 40 άτομα που τον τοποθέτησαν ξανά!

Να επισημάνουμε ότι για την τοποθέτηση του Σταυρού έχει υποβληθεί μήνυση από «Έλληνες» γιατί ενοχλούσε λέει τους λαθρομετανάστες...

Τι είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό ο Μ.Σαλβίνι για το θέμα

Ο Μ.Σαλβίνι σε παρέμβαση του είχε πει:

«Ο Σταυρός ενοχλεί τους μετανάστες, δεν άρεσε σε μια ΜΚΟ και τον κατεδάφισαν, τι ηλιθιότητα. Μια κοινωνία που επιτίθεται στις δικές της ρίζες, είναι μια κοινωνία χωρίς μέλλον. Ελπίζω οι κάτοικοι της περιοχής να τον ξαναστήσουνε αυτόν τον υπέροχο Σταυρό στο ύψωμα πάνω από την θάλασσα».

«La croce infastidisce gli immigrati", non piaceva a una Ong e la abbattono. Che idiozia!!! Una società che offende le proprie radici è una società SENZA FUTURO. Spero gli abitanti del luogo rimettano in piedi questa splendida croce a picco sul mare.» ήταν το ακριβές μήνυμα στα ιταλικά.