“Ένωση” όπου ΟΛΟΙ κοροϊδεύουν όλους… κι εμείς μεταξύ μας

Δεν χρειαζόταν δα και κάποια ιδιαίτερη αναλυτική ικανότητα για να   εκτιμηθεί,   σύμφωνα  με   όσα   λέγονταν   και   γίνονταν το τελευταίο χρονικό διάστημα, ότι και σε αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ όπως συνηθίζουμε να το αποκαλούμε, θα είχαμε κυρώσεις κατά τις Τουρκίας για το διαρκές «bullying» κατά της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άσχετα αν κάποιοι στην Ελλάδα ζούσαν με ευφραντικές φαντασιώσεις περί κυρώσεων που θα «δαγκώνουν». Με μία εξαιρετικά πολύπλοκη γιατί μπλέκει και πολλά άλλα θέματα και ως εκ τούτου δυσνόητη διατύπωση, η επιβολή κυρώσεων ουσιαστικά παραπέμπεται στην επόμενη Σύνοδο τον Μάρτιο δηλαδή στις ελληνικές καλένδες (παράγραφος 30 του Κειμένου Συμπερασμάτων). Φανταστείτε βέβαια και να μην υπήρχε το… αρνητικό για την Τουρκία κλίμα που μας έλεγαν στην Αθήνα.

Όπως επεσήμανε εμφατικά σήμερα στο Liberal ο Θανάσης Μαυρίδης, η Γερμανία συμπεριφέρεται σαν να είναι η Τουρκία μέλος της ΕΕ και όχι εμείς. Μαζί της και η Ιταλία με την Ισπανία. Το Κείμενο Συμπερασμάτων είναι απογοητευτικό όσο και αν καταβάλλεται προσπάθεια να εξωραϊστεί με ευφυολογήματα η αδυσώπητη πραγματικότητα.

Από την μία υποτίθεται ότι διατυπώθηκε άλλη μία «αυστηρή προειδοποίηση» προς την Τουρκία (πόσες ακόμα αυστηρές προειδοποιήσεις θα βγουν άραγε;) και από την άλλη στην παράγραφο 29 αναιρούνται όλα τα παραπάνω με το να τονίζεται εμφατικά πόσο στρατηγικής σημασίας είναι οι σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία και πόσο αμοιβαία επωφελείς (έτσι βέβαια είναι μέχρι ενός σημείου αλλά…) και για τα δύο μέρη. Διπλωματική γλώσσα είναι αυτή αλλά ταυτόχρονα είναι και …αντιφατική. Στην Άγκυρα βέβαια γελούν.

Αυτό όμως που αδυνατούμε να καταλάβουμε από ελληνικής πλευράς είναι γιατί δεχθήκαμε να επισημανθεί και να καταγραφεί η απόσυρση του «Ορούτς Ρέις» κάτι που εμμέσως πλην σαφώς δείχνει μία «θετική εξέλιξη» προκειμένου να αρχίσουν οι λεγόμενες «διερευνητικές» συνομιλίες.

Θα πρέπει να μας εξηγήσει η Κυβέρνηση για ποιόν λόγο έγινε αυτή η αναφορά, όταν από την 21 Ιουλίου και για πάνω από 3 μήνες το Τουρκικό ερευνητικό πλοίο έκανε βόλτες παραβιάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Πατρίδας μας δημιουργώντας μικρά-μικρά τετελεσμένα και μάλιστα μέσα στην λεγόμενη δυνητική αιγιαλίτιδα ζώνη (παραβιάσεις μεταξύ 6-12 νμ) στην περιοχή του συμπλέγματος Καστελόριζου.

Το Τουρκικό ερευνητικό πλοίο αποσύρθηκε γιατί περάτωσε τις έρευνες του, όπως η ίδια η Άγκυρα εμφατικά δήλωσε και όχι ως ενέργεια καλής θέλησης και τελικά η αποδοχή μία τέτοιας αναφοράς αυτόματα διαγράφει τα όσα τις προηγούμενες ημέρες επεσήμανε το Ελληνικό ΥΠΕΞ και προσωπικά ο κ. Δένδιας. Μα δεν λέγαμε όλοι ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι… αφελείς για να το εκλάβουν ως… εποικοδομητική τουρκική ενέργεια;

Αναμφίβολα πέρα από τις μεγάλες κουβέντες που κατά καιρούς εκστομίζονται στην Ευρώπη περί παγκόσμιου ρόλου και άλλων βαρύγδουπων φράσεων αυτοθαυμασμού έχουμε μία ολοφάνερη στρατηγική ανυπαρξία αντί της στρατηγικής… αυτονομίας και αυτό αντανακλάται με κυνικό τρόπο στην 33η και τελευταία παράγραφο του Κειμένου Συμπερασμάτων.

Με την επισήμανση «η ΕΕ θα αναζητήσει συντονισμό με τις ΗΠΑ στα θέματα που σχετίζονται με την Τουρκία και την Ανατολική Μεσόγειο» οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τον… Μπάιντεν! Η πικρή αλήθεια είναι ότι σε αυτήν την κατ’ ευφημισμό Ένωση όλοι κοροϊδεύουν όλους και εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας.

Εδώ βέβαια κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι λίγες ώρες πριν την Σύνοδο Κορυφής, ένας «τρίτος» εκτός ΕΕ, ο πολύς Γ.Γ. του ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ, γνωστός για τον «θαυμασμό» του προς την Τουρκία, έσπευσε ασθμαίνοντας να κάνει μία υποστηρικτική δήλωση για την Τουρκία τονίζοντας το πόσο πολύτιμη είναι για τον ΝΑΤΟ ξεχνώντας βέβαια ότι το πόσο πολύ το έχει υπονομεύσει.

Σωστά κάνει από μία πλευρά η Ελλάδα και η Κύπρος και μπλέκουν την ΕΕ της οποίας είναι μέλη σχετικά με την Τουρκική επιθετικότητα, αλλά θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τελικά δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στο θέμα της τουρκικής απειλής κατά των μειζόνων εθνικών συμφερόντων μας όπως επιδιώκεται και λανθασμένα «διαφημίζεται» από συγκεκριμένους κύκλους.

Οι αποφάσεις της είναι ταμειακού χαρακτήρα! Εξωτερική ή Στρατηγική εξισορρόπηση μπορεί να επιτευχθεί και διαφορετικά και σε αυτό είμαστε σε καλό δρόμο σε περιφερειακό επίπεδο και θα επιμείνω στην αναγκαιότητα Στρατηγικής Συμφωνίας με την Γαλλία.

Αντί επιλόγου υπενθυμίζω ότι εμείς οι ίδιοι έχουμε πρωτίστως την ευθύνη της Ασφάλειας μας, και αυτό λέγεται με απλά λόγια… Αυτοβοήθεια. Απαιτείται όσο το δυνατόν πιο σύντομα να μειωθεί η Ανισότητα Ισχύος με την Τουρκία που αυτή σε συνδυασμό με την γενική διεθνή ανοχή είναι που την αποθρασύνει.

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου (αντιστράτηγος ε.α.)

Η ταπείνωση ενός ανθρώπου - Η ταπείνωση της Δημοκρατίας

Η εικόνα είναι τρομακτική. Φέρνει στον νου στις φωτογραφίες από τους εξευτελισμούς και τις διώξεις των Εβραίων από τους Ναζί στην προπολεμική Γερμανία. Φέρνει στον νου τις εικόνες από τους λυσσαλέους ερυθροφρουρούς του Μάο Τσε Τουνγκ κατά την διάρκεια της αιματοβαμμένης «πολιτιστικής επανάστασης» στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Φέρνει στον νου τα αθώα θύματα της παραφροσύνης των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη κατά την δεκαετία του ’70.

Κι όμως, η τρομακτική αυτή εικόνα είναι από την Ελλάδα του 2020.

Είναι η εικόνα ενός ανθρώπου, τον οποίο βίαια μετέτρεψαν σε «εικόνα» για να προπαγανδίσουν παράνομες καταλήψεις ιδιωτικής και κρατικής περιουσίας, δηλαδή περιουσίας όλων μας.

Είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που υποχρεώνεται βίαια να σκύψει το κεφάλι απέναντι στο θηρίο της κόκκινης τρομοκρατίας.

Είναι η εικόνα ενός ανθρώπου, στον οποίο ασκήθηκε χυδαία φυσική βίας από μία αγέλη λυσσασμένων ανθρώπων, οι οποίοι ομνύουν στην βία κατά της κοινωνίας, κατά των ανθρώπων κι ας χρησιμοποιούν βαρύγδουπες εκφράσεις υπέρ του ανθρώπου.

Είναι η εικόνα ενός δασκάλου, ενός επιστήμονα, με μεγάλη προσφορά στα γράμματα, στην επιστήμη, στην έρευνα, στους φοιτητές του.

Είναι η εικόνα του καθενός από εμάς, έρμαιο στα χέρια αριστερών τρομοκρατών που εκμεταλλεύονται το καθεστώς της γενικευμένης απάθειας, της ατιμωρησίας, της κάλυψης από ένα μέρος του πολιτικού συστήματος, του φόβου των καθηγητών και των φοιτητών να αντιδράσουν.

Είναι η εικόνα ταπείνωσης της Δημοκρατίας, η οποία παρακολουθεί αμήχανη μέχρι τώρα, τους ορκισμένους εχθρούς της να υπονομεύουν λυσσαλέα και με κάθε τρόπο τις βασικές αρχές της κοινωνικής συμβίωσης που με τόσο κόπο και θυσίες όλων των γενεών έχουν καθιερωθεί σε αυτόν τον τόπο.

Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου και μόνο η ομόθυμη, σύσσωμη κραυγή: ΩΣ ΕΔΩ! μπορεί να θέσει ένα τέρμα στην δικτατορία του κόκκινου ολοκληρωτισμού, ο οποίος ασύδοτα κατατρώει τις σάρκες της κοινωνίας.

ΩΣ ΕΔΩ, είναι η μόνη απάντηση της κοινωνίας στον μεταστατικό καρκίνο της κόκκινης τρομοκρατίας, η οποία μεταπολιτευτικά προκάλεσε σωρεία προβλημάτων στην κοινωνία που παλεύει να βρει τον βηματισμό της, με κόπους και θυσίες, βγαίνοντας από την οικονομική και πολιτισμική κρίση της τελευταίας δεκαετίας και αντιμετωπίζοντας μία πανδημία που προκαλεί τεκτονικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της ζωής.

ΩΣ ΕΔΩ, είναι η μόνη πολιτική απάντηση που αρμόζει να δοθεί από την συντεταγμένη πολιτεία, στο πλαίσιο της θεσμικής νομιμότητας.

Η Δημοκρατία στην χώρα μας βιώνει εδώ και δέκα χρόνια ενός εμφύλιο πόλεμο χαμηλής έντασης εκ μέρους της αριστερής τρομοκρατίας, η οποία εκμεταλλευόμενη την ανοχή ενός μέρους του πολιτικού συστήματος και την ενδοτικότητα - λόγω αδικαιολόγητων και αψυχολόγητων «τύψεων» ενός άλλου τμήματος, έχει καταστεί ο δυνάστης μεγάλου τμήματος του πληθυσμού, είτε αφορά περιοχές-γκέτο, είτε αφορά τους πανεπιστημιακούς χώρους, είτε αφορά άλλες παράνομες δραστηριότητες, όπως εκφοβισμός πολιτών, πολιτικών και κρατικών λειτουργών, διακίνηση ανθρώπων, εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου, την «δήμευση» περιουσιακών στοιχείων ιδιωτών και κράτους κ.ά.

Η σύλληψη των δραστών αυτής της συμμορίας θα πρέπει να γίνει τάχιστα και η παραπομπή τους στην δικαιοσύνη, η οποία θα κρίνει και θα επιμετρήσει τις ποινές, δεν θα πρέπει να «σκαλώσει» και πάλι στις δυσλειτουργίες του συστήματος.

Η κυβέρνηση, μέσα στις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε όλοι εξ αιτίας της πανδημίας, θα πρέπει να θέσει ως άμεση προτεραιότητά της τον αγώνα για την καταστολή και εξαφάνιση της αριστερής τρομοκρατίας, αν θέλει να έχει με το μέρος της την κοινωνία.

Ήρθε η ώρα, η ελληνική πολιτεία μαζί με την ελληνική κοινωνία, να τραβήξουν τις κουκούλες που σκεπάζουν τα πρόσωπα τα ανθρωποειδών που ταπεινώνουν ανθρώπους, θεσμούς και την Δημοκρατία και να αποκαλύψουν το αποκρουστικό πρόσωπο του κόκκινου ολοκληρωτισμού.

Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, Liberal

Πολλές επιχειρήσεις στην Αρμενία είχαν ήδη αποσύρει εθελοντικά τα τουρκικά προϊόντα

Την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία αποφασίζει η αρμενική κυβέρνηση, τη στιγμή που το τουρκικό ΠΝ αλωνίζει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και στην Αθήνα ζητούν... ρητές διαβεβαιώσεις για διακοπή των προκλήσεων.

Το Υπουργείο Οικονομικών της Αρμενίας συνέταξε και εισήγαγε για δημόσιες συζητήσεις ένα νομοσχέδιο που αποσκοπεί στην προσωρινή απαγόρευση των εισαγωγών ορισμένων τουρκικών προϊόντων στην Αρμενία, δήλωσε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου της Αρμενίας Babken Tunyan.

Εάν εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο, η απαγόρευση θα τεθεί σε ισχύ από τις 31 Δεκεμβρίου 2020 για περίοδο έξι μηνών.

Η απόφαση βασίζεται στην ανοιχτή υποστήριξη της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς τζιχαντιστών μαχητών, στο Αζερμπαϊτζάν και τις συνεχιζόμενες επιθέσεις της στο Αρτσάχ και την Αρμενία.

Δεδομένου ότι η Αρμενία είναι μέλος της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, η Ευρασιατική Οικονομική Επιτροπή θα κινηθεί σύμφωνα με τους κανονισμούς.

Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, παρόλο που η απαγόρευση των εισαγωγών είναι μια οικονομική κίνηση, η κίνηση αυτή, ωστόσο, περιλαμβάνει επίσης ένα στοιχείο ασφάλειας.

«Όχι μόνο επιβάλλεται οικονομική κύρωση εναντίον της Τουρκίας με αυτήν την απαγόρευση, αλλά και όσον αφορά την ασφάλεια, αναστέλλονται οι χρηματοοικονομικές ροές από αρμενικές πηγές στο κρατικό ταμείο της Τουρκίας», ανέφερε το υπουργείο, προσθέτοντας ότι και με αυτούς τους πόρους η Τουρκία υποστηρίζει το Αζερμπαϊτζάν τώρα. Το υπουργείο πρόσθεσε ότι η κίνηση «θα αποτρέψει επίσης τη διείσδυση διαφόρων απειλών μέσω της εισαγωγής προϊόντων από μια εχθρική χώρα».

Πολλές επιχειρήσεις στην Αρμενία είχαν ήδη αποσύρει εθελοντικά τα τουρκικά προϊόντα.

ο υπουργείο Οικονομικών είπε ότι η διακοπή των εισαγωγών από την Τουρκία δεν θα προκαλέσει έλλειψη αυτών των προϊόντων στην Αρμενία, επειδή αυτά τα προϊόντα θα αντικατασταθούν από άλλες αγορές ή τοπικές παραγωγές.

Οι εισαγωγές από την Τουρκία στην Αρμενία το 2019 ανήλθαν σε 268,1 εκατομμύρια δολάρια (Ρούχα - 69,4 εκατομμύρια, εσπεριδοειδή - 10,3 εκατομμύρια, μηχανήματα, εξοπλισμός - 35,3 εκατομμύρια, πετρέλαιο και φ/α- 24,3 εκατομμύρια USD , προϊόντα χημικής βιομηχανίας - 23,6 εκατομμύρια δολάρια, βασικά μέταλλα - 21,6 εκατομμύρια.

Εξάρθρωση ΜΚΟ για κατασκοπεία και διακίνηση αλλοδαπών στο Ανατολικό Αιγαίο

 Μετά από πολύμηνη έρευνα της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Μυτιλήνης, προσδιορίστηκε η δράση οργανωμένου κυκλώματος, που δραστηριοποιείτο συστηματικά στη διευκόλυνση της παράνομης εισόδου αλλοδαπών στην ελληνική επικράτεια, μέσω της νήσου Λέσβου.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) και τη συνδρομή της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας (Δ.Α.Ε.Ε.Β) καθώς και των Διευθύνσεων Διαχείρισης και Ανάλυσης Πληροφοριών (ΔΙ.Δ.Α.Π.), Αλλοδαπών Αττικής και Εγκληματολογικών Ερευνών (Δ.Ε.Ε.). Συνέδραμαν ακόμα το Τμήμα Συλλογής και Διαχείρισης Πληροφοριών της ΓΕ. Π.Α.Δ. Βορείου Αιγαίου, το Τμήμα Διαχείρισης Μετανάστευσης Λέσβου, η 9η Περιφερειακή Διοίκηση Λιμενικού Σώματος και το Κεντρικό Λιμεναρχείο Μυτιλήνης.

Για την υπόθεση σχηματίστηκε κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία για τα -κατά περίπτωση – αδικήματα της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, της κατασκοπείας, της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας, καθώς και παραβάσεων του Κώδικα Μετανάστευσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, στο οργανωμένο κύκλωμα εμπλέκονται (35) συνολικά αλλοδαποί και συγκριμένα (33) μέλη τεσσάρων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο.), που δραστηριοποιούνται σε θέματα μετανάστευσης καθώς και (2) υπήκοοι τρίτων χωρών.

Χρονικά, η δράση του οργανωμένου κυκλώματος προσδιορίζεται τουλάχιστον από τις αρχές του περασμένου Ιουνίου, με τη μορφή παροχής ουσιαστικής συνδρομής σε οργανωμένα κυκλώματα παράνομης διακίνησης μεταναστών. Ως προς τη μεθοδολογία δράσης τους ( modus operandi) οι εμπλεκόμενοι, με πρόσχημα την ανθρωπιστική δράση, παρείχαν σε προερχόμενες από την Τουρκία προσφυγικές ροές, μέσω κλειστών ομάδων και εφαρμογών στο διαδίκτυο, πληροφορίες και στοιχεία εμπιστευτικού χαρακτήρα, όπως: · τους χώρους συγκέντρωσης στα τουρκικά παράλια και τον χρόνο εκκίνησης συγκεκριμένων προσφυγικών ροών προς τη νήσο Λέσβο, · τις συντεταγμένες (γεωγραφικό μήκος και πλάτος) συγκεκριμένων προσφυγικών ροών και της κατεύθυνσης αυτών σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, · τον αριθμό των επιβαινόντων αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών σε λέμβους, καθώς και την επικρατούσα κατάσταση κατά την διάρκεια της πλεύσης των λέμβων, · τον τελικό προορισμό τους (χώρος προσαιγιάλωσης), · λεπτομέρειες για τους χώρους διαμονής στο Κ.Υ.Τ. στη Μόρια της Λέσβου.

Επιπρόσθετα, μέσω εκτεταμένης χρήσης συγκεκριμένης εφαρμογής τηλεφωνικών συνδέσεων, που σχετίζεται με ενεργοποίηση επιχειρήσεων διάσωσης, δυσχέραιναν το επιχειρησιακό έργο των σκαφών της Ελληνικής Ακτοφυλακής, κατά το χρόνο που εξελίσσονταν μεταναστευτικές ροές. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι το οργανωμένο κύκλωμα διευκόλυνε – με την μεθοδολογία που προαναφέρθηκε – τη διακίνηση προς τη νήσο Λέσβο μεγάλου αριθμού υπηκόων τρίτων χωρών, σε (32) τουλάχιστον περιπτώσεις (τετελεσμένες και σε απόπειρα).

Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη προκειμένου να προσδιοριστεί όλο το εύρος της παράνομης δραστηριότητας της εγκληματικής οργάνωσης και οι διασυνδέσεις της.

Επιστολή σε έναν ψεκασμένο φίλο

Καλέ μου φίλε,

Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου το απόγευμα και πιο συγκεκριμένα την ώρα που εσύ διαδήλωνες κάτω από το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου στην Θεσσαλονίκη για να μην φορέσουν τα παιδιά σου στο σχολείο μάσκα, ο συντάκτης αυτής της επιστολής εφημέρευε σε μεγάλο νοσοκομείο της πόλης και στάθηκε σιωπηλός μάρτυρας της παρακάτω σκηνής.

Την ώρα λοιπόν που εσύ χόρευες πατώντας μάσκες, στο νοσοκομείο αυτό – που είναι κέντρο αναφοράς- έκλειναν διάδρομοι, απομονώνονταν ανελκυστήρες και ο λιγοστός κόσμος έκανε γρήγορα πέρα για να περάσουν τέσσερις τραυματιοφορείς, ντυμένοι με τις γνωστές άσπρες στολές και τις ασπίδες προσώπου, που μετέφεραν τρέχοντας μέσα σε μια πλαστική διάφανη κάψουλα έναν άντρα ο οποίος επρόκειτο να διασωληνωθεί. Ο άντρας έφερε μάσκα οξυγόνου η οποία όμως ελάχιστα τον βοηθούσε να ανασάνει. Οι τραυματιοφορείς που ήταν κοντά άκουγαν ακόμα και μέσα από την κάψουλα τα συνεχή και εναγώνια πνιχτά μουσουνίσματα που προσπαθούσαν να υποκαταστήσουν την αναπνοή του. Τι φριχτό, το να πνίγεσαι και να μην μπορείς να πάρεις ανάσα. Δεν συμφωνείς καλέ μου φίλε;

Η κουστωδία αυτή βάδιζε ολοταχώς στην πιο απομονωμένη και αποπνικτική αίθουσα των χειρουργείων που δεν έχει κλιματισμό. Γιατί ο κλιματισμός, σημείωσε, έχει αποδειχθεί ότι διευκολύνει την μετάδοση του κορoνοϊού. Εκεί ο ασθενής διασωληνώνεται και παίρνει τον δρόμο για την ΜΕΘ. Ξέρεις πόσο αργά περνάνε οι ώρες μέσα σε μία εντατική; Εκεί που δεν ακούς τίποτε άλλο εκτός από τον συριγμό των αναπνευστήρων και τα σφυρίγματα των «monitor»;

Αυτή ήταν μια από τις πρώτες διασωληνώσεις κρούσμα Covid- 19 που κάναμε στο νοσοκομείο μας και για αυτό επικράτησε αναβρασμός, τις ημέρες που ακολούθησαν η διαδικασία αυτή επαναλήφθηκε τόσες φορές, έτσι που έγινε συνήθεια…

Την επόμενη ημέρα από εκείνο το συμβάν σε είχα πετύχει στον δρόμο και με ρώτησες με την ειρωνική αλαζονεία ζηλωτή αν έχω δει ποτέ κάποιον που να νόσησε από κορονοϊό. Εγώ τότε σου απάντησα: «Όχι μόνον έχω δει αλλά τον έχω παρακολουθήσει να διασωληνώνεται και αυτό δεν είναι καθόλου ωραίο».

Να το θυμάσαι αυτό το συμβάν για τις ημέρες που θα έρθουν. Αύριο έρχεται το φθινόπωρο και μεθαύριο ο χειμώνας. Με τα πρωτοβρόχια και τα πρώτα κρύα θα αφήσουμε τους όμορφους υπαίθριους χώρους του καλοκαιριού και θα μπούμε σε εσωτερικούς θερμαινόμενους. Καφενεία, ΜΜΜ, εστιατόρια, μαγαζιά, γυμναστήρια, στρατόπεδα, σχολεία αλλά ακόμα και τα ίδια μας τα σπίτια θα γίνουν εν δυνάμει εστίες όχι μόνον του κορονοϊού αλλά και της γρίπης. Ο Η1Ν1 όπως και ο COVID-19 μεταδίδονται πολύ πιο εύκολα σε κλειστούς χώρους που δεν αερίζονται. Κάθε χρόνο από τον Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο οι ΜΕΘ όλης της χώρας επιβαρύνονται εξαιρετικά από άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και προσβάλλονται από την απλή γρίπη.

Ας συλλογιστούμε όλοι μας τι θα σημαίνει για την κοινωνία μας μια ταυτόχρονη έξαρση της γρίπης και του κορονοϊού τον Νοέμβριο. Τι θα σημαίνει αυτό για τις ΜΕΘ, για το σύστημα υγείας, για τους νοσηλευτές και τους γιατρούς, για τους γονείς μας και τους παππούδες μας.

Ποια θα είναι η θέση σου αρνητή του σήμερα και πιθανό κρούσμα του αύριο όταν αυτός ο επαπειλούμενος Αρμαγεδδών θα ξεσπάσει; Τι θα κάμεις; Θα δείξεις κατανόηση και θα συμπαρασταθείς όταν ο/η ειδικευόμενος/η ιατρός θα ψάχνει εναγωνίως να βρει κρεβάτι ΜΕΘ σε όλη την Ελλάδα και δεν θα βρίσκει για τον διασωληνωμένο γονιό σου; Ή θα του επιτεθείς φραστικά όπως κάνουν πολλοί ; Ή θα εξακολουθήσεις να είσαι όπως τώρα μια φανατική στρουθοκάμηλος που κρύβει το κεφάλι της στην άμμο για να μην δει τον κίνδυνο;

Καλέ μου φίλε

Αυτά δεν στα γράφω για να σε τρομοκρατήσω, δεν είναι αυτή η πρόθεση μου όμως θέλω να ξέρεις ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες έτσι να εξελιχτούν τα πράγματα. Και μην αυταπατάσαι νομίζοντας προς στιγμή ότι οι εντατικές γεμίζουν μόνον από κρούσματα γρίπης και κορονοϊού. Νομίζεις ότι θα πάψουν τα τροχαία ατυχήματα να συμβαίνουν ή οι καρκινοπαθείς να χειρουργούνται; Τρέμω στο σενάριο να χρειαστεί κάποιος υγειονομικός να βρεθεί στο φριχτό δίλημμα να επιλέξει ποιος ασθενής θα ζήσει. Ένας εικοσάχρονος πολυτραυματίας από τροχαίο ή ένας ασθενής κάποιας ηλικίας με Covid;

Σενάρια… Ναι, σενάρια τα οποία είναι παρά πολύ πιθανά.

Να καταπιαστούμε μετά την άρνηση της πραγματικότητας με τις προλήψεις; Ας γίνουμε λοιπόν προληπτικοί, ας χτυπήσουμε ξύλο όσες φορές θέλεις, ας επικαλεστούμε τα Θεία, ας φέρουμε όλοι αντί για μάσκα ματόχαντρα. Ότι και αν κάνουμε αν δεν δούμε την πραγματικότητα κατάματα και δεν δεχτούμε να ακολουθήσουμε τις απλές οδηγίες των ειδικών, τότε η πραγματικότητα θα υψωθεί- υψώθηκε ήδη- εμπρός μας και θα μας σαρώσει και εσένα τον άπιστο αλλά και εμάς που ζούμε στο πετσί μας όλη αυτή την κατάσταση.

Παύλος Ι. Αλεξιάδης, ιατρός

Συνοριοφύλακες στον Έβρο αναστήλωσαν μικρό εκκλησάκι της Παναγίας που βανδάλισαν μετανάστες

Το εκκλησάκι της Παναγίας Φιδούσας στον κάμπο Τυχερού και συγκεκριμένα στην περιοχή Αμπέλια, το οποίο είχε στηθεί από συνάδερφο τους μετά από τροχαίο αλλά άγνωστοι βεβήλωσαν καταστρέφοντας το (μάλλον μετανάστες που περνούσαν από εκεί) πέρυσι το Νοέμβριο, ανακατασκεύασαν οι Συνοριοφύλακες του Έβρου.

Με συγκινητική ανάρτηση του ο Πρόεδρος της Ένωσης Συνοριακών Φυλάκων Έβρου Χρυσοβαλάντης Γιαλαμάς, σήμερα Δεκαπενταύγουστο ανήμερα της Παναγίας, γνωστοποίησε την συγκεκριμένη θετική εξέλιξη, ευχαριστώντας όσους συνέβαλλαν σε αυτό με εργασία ή δωρεές.

“Η Παναγιά μας πάντα να μας έχει κάτω υπό την Σκεπή Της. Με μεγάλη μας χαρά ανακοινώνουμε ότι το εκκλησάκι της Παναγίας της Φιδούσας στα Αμπέλια Τυχερού έχει πλέον ανακατασκευαστεί.

Το γνώριμο σε όλους μας εκκλησάκι, είχε αρχικά στηθεί από τον συνάδελφο μας Μουμτζίδη Νικόλαο μετά από τροχαίο ατύχημα που είχε στο σημείο ανήμερα της Παναγίας το 2001 και παρά την σοβαρότητα του τροχαίου γλίτωσε μόνο με επιφανειακά τραύματα.

Όλα αυτά τα χρόνια όλοι μας φροντίζαμε το μικρό εκκλησάκι. Δυστυχώς όμως στις 16 Νοεμβρίου 2019 μας περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Το εκκλησάκι της Παναγίας βρέθηκε κατεστραμμένο από αγνώστους.

Μετά από ενέργειες της Ένωσης Συνοριακών Φυλάκων Ν.Έβρου,συγκεντρώθηκαν αρκετές δωρεές και προχωρήσαμε στην ανακατασκευή του ώστε να μπορέσουμε και φέτος να ανάψουμε το καντηλάκι του τον Δεκαπενταύγουστο.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλα τα μέλη μας και κυρίως τον Συνάδελφο Δαρούση Αθανάσιο για την βοήθεια του στις εργασίες καθώς και τον κύριο Καραΐσκο Κωνσταντίνο που με τις δωρεές τους μας βοήθησαν να στήσουμε ξανά το εκκλησάκι της Παναγίας της Φιδούσας”.

Μάλιστα ο συνάδερφος τους Νίκος Μουμτζίδης που είχε τοποθετήσει αρχικά το εκκλησάκι, τους ευχαρίστησε γράφοντας: “Ευχαριστώ πολύ από καρδιάς για αυτό πού κάνατε”.

Γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν μισεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη

Για δύο πράγματα είμαστε σίγουροι. Το ένα είναι ότι η Τουρκία θέλει να αποφύγει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και να επιβάλλει τους «όρους» της σε μία φοβισμένη και ηττημένη Ελλάδα. Το δεύτερο, ότι ο Ταγίπ Ερντογάν μισεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αλλιώς το περίμενε. Και ξέρει ότι γι αυτό ευθύνεται ο Έλληνας πρωθυπουργός. Ο υγιεινός περίπατος μετατρέπεται σε ένα θανάσιμο φλερτ με την Κόλαση.

Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει ένα και μόνο όνειρο. Να γίνει ο μεγάλος Σουλτάνος στον ισλαμικό κόσμο, στο νέο μεγάλο χαλιφάτο. Σε μία Οθωμανική Αυτοκρατορία που θα ξεκινάει από τον περσικό κόλπο, θα αγκαλιάζει τις τουρκόφωνες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και θα έχει ισχυρή παρουσία στην Αφρική και στην νοτιοανατολική Ευρώπη. Δεν βρίσκεται μακριά από την υλοποίηση του πιο μαξιμαλιστικού σχεδίου στην σύγχρονη ιστορία, το οποίο εξελίσσεται επειδή ο Θεός έκλεισε – στην κυριολεξία – τα μάτια του. Η αποχώρηση των Αμερικανών από την περιοχή, η ανικανότητα των Γερμανών να αντιληφθούν τη γεωπολιτική σημασία των όσων συμβαίνουν και η λογική της Ρωσίας να λειτουργεί ως πέμπτη φάλαγγα και με αντικειμενικό σκοπό να δημιουργήσει προβλήματα στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ, είναι γεγονότα και συνθήκες που δημιούργησαν ένα νέο περιβάλλον, το οποίο και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο ο Τούρκος ηγέτης.

Πολύ σωστά ο Ερντογάν φοβάται το αποτέλεσμα των εκλογών στην Αμερική, καθώς μία ήττα του Τραμπ είναι βέβαιο ότι θα επαναφέρει τους Αμερικανούς στην περιοχή. Κι είναι εξίσου βέβαιο ότι θα ζητήσουν λογαριασμό για τα όσα συνέβησαν στην διάρκεια της απουσίας τους. Τι ήθελε ο Ερντογάν; Να πιέσει το χρόνο και να πετύχει ένα καλό γι αυτόν αποτέλεσμα στη Μεσόγειο πριν τις αμερικανικές εκλογές. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να συμφωνήσει, δηλαδή, η Ελλάδα σε μία στρατηγική υποχώρηση. Να δεχτεί η κυβέρνηση των Αθηνών να αγοράσει «ειρήνη», αναγνωρίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή. Με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία θα εξουδετέρωνε το ρόλο της Ευρώπης, καθώς θα την καθιστούσε έναν αναξιόπιστο οργανισμό στα μάτια των τρίτων. Αν η Ευρώπη έτρεχε να κρυφτεί και δεν προστάτευε τους Έλληνες και τους Κύπριους, γιατί θα έκανε κάτι διαφορετικό για τους ανθρώπους στην Λιβύη και στην Αίγυπτο;

Ο χρόνος παίζει μεγάλο ρόλο για τον Ερντογάν. Ελπίζει ότι μέχρι την αλλαγή της διοίκησης στην Ουάσιγκτον θα έχει ισχυροποιηθεί σημαντικά και θα έχει αυξήσει έτσι τα διαπραγματευτικά του ατού. Και πέραν των άλλων δεν είναι και απολύτως βέβαιο ότι τον ενδιαφέρει ακριβώς αυτό. Του είναι αρκετό να μην τον ενοχλήσουν στη διαδρομή του. Και ο ίδιος φαίνεται να πιστεύει ότι η ηγεσία Τραμπ δεν θα τον ενοχλήσει ιδιαίτερα.

Έχει δίκιο; Όλη αυτή η στρατηγική πάσχει σε δύο σημεία. Το ένα είναι πως κινείται με βάση ότι δεν υπάρχουν άλλοι παίκτες στο γήπεδο. Σαν να παίζει μόνος του. Και το δεύτερο, θεωρεί δεδομένη τη στάση ενός υποψηφίου προέδρου των ΗΠΑ σε προεκλογική περίοδο. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι βρήκε απέναντί του μια συμμαχία. Η Ελλάδα δεν είναι μόνη, δεν είναι ένας εύκολος αντίπαλος. Η Ελλάδα κατάφερε να έχει μαζί της την Γαλλία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Σαουδική Αραβία. Στην αρχή η συμμαχία ήταν σε επίπεδο δηλώσεων. Στη συνέχεια εξελίχτηκε σε επίπεδο κοινών στρατιωτικών ασκήσεων. Στο μέλλον;

Είναι λογικό να μισεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ακριβώς επειδή ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν είναι προβλέψιμος. Έχει κτίσει συμμαχίες, κρατάει άσους στο μανίκι του, αιφνιδιάζει με τις επιλογές του. «Παίζει» με άλλα λόγια στο γήπεδο του Ερντογάν και τον αντιμετωπίζει αποτελεσματικά. Και ναι μεν μπορεί να απειλεί με τρόπο χυδαίο την Ελλάδα, αλλά η όλη του αυτή συμπεριφορά δείχνει έναν άνθρωπο που έχει χάσει το μέτρο και την ψυχραιμία του. Αυτό τον κάνει επικίνδυνο. Σύμφωνοι! Αλλά εμείς δεν έχουμε να χάσουμε κάτι περισσότερο απ’ αυτό που ζητάει ο κ. Ερντογάν να του παραδώσουμε άνευ όρων. Εκείνος είναι έτοιμος να σκεφτεί ότι μπορεί και να χάσει τα πάντα;

Θανάσης Μαυρίδης

Και όμως… Ένας κούκος μπορεί να φέρει την άνοιξη: Το φαινόμενο Ρόμπερτ Μενέντεζ…

Για τους αναγνώστες αυτής της στήλης, το όνομα του Αμερικανού γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ, είναι οικείο. Έχω αναφερθεί πολλές φορές στην προσωπικότητά και το έργο του, από τη δεκαετία του ’80, όταν τον εισήγαγε στην Ελληνοαμερικανική Κοινότητα, ο Τάσος Ζαμπάς, ο Κύπριος πρόσφυγας από την κατεχόμενη Μόρφου.

Χθες, ξανά, έχοντας απέναντι του τον υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, έδειξε πάλι την μαγκιά του, αναγκάζοντας τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας να μιλήσει για το μείζον θέμα του ρωσικού συστήματος S-400, μία εξωφρενικά αντιαμερικανική πράξη του Ταγίπ Ερντογάν, που έπρεπε να επιφέρει σκληρές κυρώσεις.

Όταν ο πρώην γερουσιαστής Πολ Σαρμπάνης αποφάσισε να φύγει από τη Γερουσία, έπεσε πανικός στην Ελληνοαμερικανική Κοινότητα και ο καθένας καταλαβαίνει τους λόγους. Ξέρετε τι είπε στους ηγέτες της Ομογένειας; Είμαστε τυχεροί, τόνισε. Ο Ρόμπερτ Μενέντεζ είναι καλύτερος και από εμένα στην προάσπιση των δικαίων της Κύπρου και της Ελλάδας.

Πόσο δίκιο είχε ο μεγάλος Πολ Σαρμπάνης… Η υποστήριξη που προσφέρει ο Δημοκρατικός γερουσιαστής στον Ελληνισμό είναι ανεκτίμητη. Έχει διασώσει την Ελλάδα και την Κύπρο από πολλές δυσάρεστες καταστάσεις. Όσοι γνωρίζουμε τον ευγνωμονούμε και τον ευχαριστούμε από τα βάθη της ψυχής μας…

Όταν ήταν μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο κ. Μενέντεζ πήγε επί τούτου στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου για να επισκεφθεί το σπίτι του πρόσφυγα φίλου του, και την εκκλησία στο χωριό Πραστειό. Επιστρέφοντας πίσω στην Αμερική έκανε σκοπό της ζωής του τη δικαίωση της Κύπρου.

Ξεκίνησε ένα απίστευτο αγώνα εναντίον της κατοχής και στην πορεία τον ακολούθησαν και οι άλλοι. Στη συνέχεια άρχισε να μελετά τα άλλα ανοικτά θέματα του Ελληνισμού. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την τουρκική καταπίεση των Ορθοδόξων στην Τουρκία, το Σκοπιανό, και φυσικά τις απειλές της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας. Αποτελεί σήμερα τον μεγαλύτερο εχθρό του Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσιγκτον.

Θα κάνω μία ομολογία σήμερα: Με τον γερουσιαστή έχουμε την ευκαιρία αρκετοί φίλοι του να συζητούμε τα ελληνικά εθνικά θέματα. Είναι φορές που συλλαμβάνουμε τους εαυτούς μας να τον ακούμε αποσβολωμένοι, διότι δείχνει να γνωρίζει τα προβλήματα μας καλύτερα και από εμάς, που ασχολούμαστε μέρα και νύχτα με αυτά.

Ασχολείται συνέχεια, μελετά και όποιος τον παρακολουθεί όταν αγορεύει στην Ολομέλεια της Γερουσίας ή στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων, βλέπει ότι τις πλείστες φορές δεν χρειάζεται τις σημειώσεις του. Βεβαίως, είναι τούτη τη στιγμή ένας από τους καλύτερους -ίσως και ο καλύτερος- ρήτορες ανάμεσα στους Αμερικανούς νομοθέτες.

• Μνημειώδης θα παραμείνει στα πολιτικά χρονικά η ομιλία του στη Γερουσία μετά την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας. Ήταν ένας μοναχικός αγώνας και στο τέλος είδε όλους τους Αμερικανούς νομοθέτες να τον υποστηρίζουν και να ψηφίζουν, όπως ο ίδιος ήθελε… Πιστεύει ακράδαντα ότι θα έρθει η μέρα που θα κάνει μία παρόμοια ομιλία και να ανακοινώνει τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής. Μακάρι…

Οι συνάδελφοί του, τον ακούνε με σεβασμό και δεν είναι τυχαίο ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με Ρεπουμπλικάνους νομοθέτες, που πάντα στέφονται από επιτυχία. Όταν τον έσυραν στα δικαστήρια, για να τον συντρίψουν πολιτικά στη βάση σχεδίου -και ντρέπομαι που το λέω- της κυβέρνησης του Μπάρακ Ομπάμα, έσπευσαν να τον υπερασπιστούν συνάδελφοί του και από τα δύο κόμματα. Και αθωώθηκε φυσικά. Και χαίρομαι που οι ομογενείς φίλοι του βρέθηκαν κοντά του σε αυτό τον άδικο δικαστικό αγώνα. Ο κ. Ομπάμα δεν πρέπει να είναι υπερήφανος γι’ αυτή την αθλιότητα.

Και ποιο ήταν το έγκλημα του γερουσιαστή; Ότι δεν συμφωνούσε με την πολιτική του πρώην προέδρου για θέματα όπως το Ιράν, η Συρία και η Κούβα, πατρίδα των γονέων του. Ο κ. Μενέντεζ δικαιώθηκε στην πορεία και πολιτικά.

Την περασμένη εβδομάδα, έδειξε για μία ακόμη φορά την αγάπη του για την Ελλάδα και την αφοσίωσή στους ομογενείς φίλους του. Όταν ενημερώθηκε για τη δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα «αμφισβητούμενα ύδατα», αντέδρασε με τον γνωστό του απόλυτο τρόπο. Πληροφορήθηκα ότι φώναξε τους συνεργάτες του και τους υπαγόρευσε τη δήλωση που θα μείνει στην ιστορία. Υπογράμμισε:

“Ας είμαστε ξεκάθαροι – η μόνη χώρα που «αμφισβητεί» αυτά τα ύδατα είναι η Τουρκία. Αυτά τα ύδατα ανήκουν στην Ελλάδα, και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρέπει να αναγνωρίσει κατηγορηματικά και δημόσια ότι μόνο η Τουρκία είναι υπεύθυνη για την ένταση”.

Ούτε Έλληνας πολιτικός θα περιέγραφε τόσο σωστά και με πειστικότητα την απαράδεκτη κατάσταση που δημιουργεί η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου.

Η συμβουλή του στους Έλληνες φίλους του είναι μία: «Να μην σταματήσετε ποτέ να αγωνίζεστε για την Πατρίδα»…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Αυτή είναι η τουρκία, αυτοί είναι οι τούρκοι, αρπακτικά!

Ο Στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης, σε παρέμβασή του στο ραδιόφωνο του Μετρόπολις 95,5 fm στην εκπομπή του Αποστόλου Μακρυανίδη ύστερα από την απόφαση του Ερντογάν να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί, ανέλυσε το φαινόμενο όπως το χαρακτήρισε Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν αναφερόμενος στην ποντιακή καταγωγή του από την Ποταμιά Τραπεζούντος και το γεγονός ότι ως νεαρός εργαζόταν στον Έλληνα έμπορο Ρασοπουλο της Κωνσταντινούπολης κάνοντας διανομές και εισπράττοντας.

Είναι άριστος γνώστης της ποντιακής και ελληνικής γλώσσας και μας γνωρίζει καλά.

Ο στρατηγός Φράγκος αναφέρθηκε στην παιδεία που έλαβε ο Ερντογάν στα ισλαμικά λύκεια, όπου απέκτησε την ιδιότητα του ιμάμη (Χότζα) και κατά συνέπεια διαμορφώθηκε στην ψυχολογία του, ότι «εγώ είμαι πιο Τούρκος από τους Τούρκους και δεν αποδέχομαι την Ελληνική μου καταγωγή» παρόλο που ο προπάππους του ήταν ηγέτης αντάρτικης  ομάδος που συμπολέμησε με τους Ρώσους το 1917.

Αυτό που πρέπει να ανησυχήσει τη διεθνή κοινότητα είναι τα 7 εκατομμύρια Τούρκογενών που έχουν αποφοιτήσει από τα ισλαμικά λύκεια. 

Η ενέργεια του Ερντογάν να κάνει την Αγιά Σοφιά τζάμι ήταν το όνειρό του και το πραγματοποίησε!

 

Αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η διεθνής κοινότητα Η.Π.Α., Ευρωπαϊκή Ένωση και «ξανθό γένος», όπως ειρωνικά το αποκάλεσε, διότι στην πραγματικότητα δεν συμπαρίσταται λόγω της επιθυμίας τους να γίνουν αυτοί το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 

Να είστε βέβαιοι ότι έρχεται ένα δεύτερο Ιράν, δεν έχω κάτι με τους Ιρανους, ένα δεύτερο ακραίο ισλαμικό κράτος με ότι συνεπάγεται αυτό κάτι που θα το βρουν μπροστά τους καθώς αυτοί τον εξοπλίζουν, το ενισχύουν το ανδρωθούν και το ανέχονται. 

Αυτό που πρέπει σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο να κάνουμε εμείς είναι να ασκήσουμε επιθετική πολιτική και να διεκδικήσουμε με κάθε μέσον

• Την Κυριακή να λειτουργεί ο Πατριάρχης Κωνταντινουπολεως και Νεας Ρωμης κκ Βαρθολομαίος στην Αγία Σοφία,  όπως αντιστοίχως γίνεται με τους μουσουλμάνους με το Ναμάζι της Παρασκευής!

• Να απαιτήσουμε την ίδρυση Ελληνικού προξενείου στην Τραπεζούντα καθώς έχουμε ένα λιγότερο,ώστε να εμφανιστεί ο ελληνικός πληθυσμός που είναι εκατομμύρια..

   

Όπως δήλωναν οι Ντεμιρέλ και Οζαλ “Bizde yetmis iki millet”, δηλ. Και σε εμάς υφίστανται 72 και μισό Έθνη.

 

Ο Οζαλ ήταν από μητέρα Κούρδος και όπως απεδείχθη μετά την εκταφή του τον δηλητηρίασαν με πολλαπλά μέσα, γιατί δεν τον εμπιστεύονταν..

Αναφερόμενος στον Κεμάλ Ατατούρκ είπε ότι δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά κατάγεται από την Μαλάτεια η Μελιτήνη αποκαλύπτοντας,  ότι η μητέρα του είναι η Αϊσέ, Ελληνίδα από τα Ιωάννινα και μάλιστα το όνομα αυτής είναι Μαρία και όχι η Ζουμπειντε Χανουμ. Το βιβλίο που απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του "Από τον Κεμαλ στον Ατατουρκ το μεγάλο μυστικό", οδήγησε τους Κεμαλιστές στρατιωτικούς να αφαιρέσουν από το ληξιαρχείο της Μελιτηνης τις σελίδες, ενώ η θετή του κόρη αποκάλυψε ότι ο πατέρας της έστελνε το 1931 επιταγές στους συγγενείς του στη Μαλάτεια..

Η Ζωζώ Νταλμάς η γνωστή τραγουδίστρια,  η οποία υπήρξε ερωμένη του Κεμάλ, δήλωνει σε δίωρη συνέντευξη της που διαθέτω, ότι ο Κεμάλ φορούσε πάντα ένα ξύλινο Σταυρό τον οποίο του είχε δώσει η μητέρα του.

 

Ο Στρατηγός Φράγκος επισήμανε, πως για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία χρειάζεται να έχουμε δυνατή οικονομία,  που σημαίνει ισχυρές  Ένοπλες  Δυνάμεις άρα ΑΠΟΤΡΟΠΗ, ενώ παρέχει  την δυνατότητα σε αυτούς που ασκούν την εξωτερική πολιτική να ζητούν και να απαιτούν ισονομία και σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Πρότεινε:

Αμεση ανακήρυξη της ΑΟΖ.

Οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο.

Εν συνεχεία με την Αίγυπτο, που εκβιάζει υπενθυμίζοντας ότι για δυο νησάκια στη Ερυθρά θάλασσα διασφάλισε πλήρη επήρεια,  όταν οριοθετούσε με την Σαουδικη Αραβια, που τώρα απαίτησε μηδενική επήρεια για Καστελλόριζο, 1% για Ρόδο, 10% για Κάρπαθο και 20% για την Κρήτη.

Ο Τούρκος είναι αρπακτικό γιατί στη γλώσσα του δεν υπάρχει παρακαλώ αλλά το ISRMEK απαιτώ, σπάζω!!

Τέλος έστειλε το μήνυμα, ότι οι Έλληνες πρέπει να ομονοούν και να έχουν ως προτεραιότητα τα Εθνικά ζητήματα αυτά που μας απασχολούν, γιατί είμαστε λαός με δέκα χιλιάδες χρόνια ιστορία και πέπρωται να ζήσουμε για αλλά τόσα.

Άλλο περιμένει κι άλλο θα βρει η τουρκία αν επιχειρήσει το απονενοημένο…

Μπορεί να καταλογίσει κανείς πολλά στην Ελλάδα. Ένα όμως όχι: ότι είναι χώρα επιθετική. Ουδέποτε έχει ακουστεί. Η Ελλάδα όχι απλώς δεν είναι επιθετική, αλλά, αντιθέτως, υπήρξε πολύ περισσότερο ήπια από όσο θα έπρεπε, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ουσιαστικά ενθαρρύνοντας, άθελά της, την τουρκική επιθετικότητα. Και εδώ ξεκινά μία μεγάλη παρανόηση των Τούρκων που αντιμετωπίζουν τη χώρα περίπου ως άμαχο πληθυσμό. Ξεχνώντας ότι αν απαιτηθεί για την άμυνά της έχει και η Ελλάδα σκληρά σχέδια απάντησης: καθολική άμυνα δεν σημαίνει μόνον αυτό που υπονοεί η λέξη, αλλά πολλά περισσότερα.

Μετά τη χούντα και την εθνική καταστροφή της Κύπρου που αυτή επέφερε, δύο τάσεις κατέστησαν κυρίαρχες για τα επόμενα πολλά χρόνια. Η μία ήταν ο φόβος της ήττας. Η άλλη ήταν η απαξίωση του στρατεύματος. Και οι δύο λογικές. Όμως, και οι δύο αφενός επιφανειακές και, αφετέρου, βλαπτικές για τη χώρα. Κυρίως, όμως, σήμερα πια ξεπερασμένες.

Ως προς την πρώτη: στην Κύπρο δεν υπήρξε ήττα με τη στρατιωτική έννοια του όρου. Υπήρξε με την εθνική, με τη διπλωματική, με την πολιτική. Αλλά όχι με τη στρατιωτική. Γιατί; Επειδή, πολύ απλά, η Ελλάδα της χούντας δεν πολέμησε. Μάλιστα, όσους αψήφησαν τις παρανοϊκές αντιφατικές εντολές της, η χούντα τους άφησε μόνους έναντι του εχθρού.

Υπάρχει εδώ και μία ακόμη αλήθεια που ουδέποτε ομολογείται: η διάλυση που ερχόταν από την Αθήνα συνέτεινε και στη διάλυση των κυπριακών σωμάτων που περίπου σκόρπισαν στο άκουσμα και μόνο του εχθρού, λόγω, πιθανώς, της ελληνικής κατάρρευσης σε επίπεδο εντολών, σχεδιασμών, αποφάσεων, υποστήριξης. Σε αυτό το περιβάλλον όσες δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν μόνες και αποκομμένες κατήγαγαν νίκες, παρά το τελικό αποτέλεσμα.

Αυτή είναι η αλήθεια: στρατιωτική ήττα δεν υπήρξε, γιατί δεν υπήρξε πόλεμος. Υπήρξε προέλαση χωρίς αντίπαλο σε επίπεδο οργανωμένου στρατεύματος. Παράδειγμα: στο σημείο της εισβολής το 1964 υπήρχαν πλήρως στελεχωμένες και ετοιμοπόλεμες στρατιωτικές δυνάμεις. Ταν εντελώς αδύνατον να περάσει ακόμα και κουνούπι από την Τουρκία. Στο ίδιο ακριβώς σημείο το 1974 περίπου όλες αυτές οι οχυρώσεις ήταν άδειες! Δεν υπήρχε στρατός πια εκεί: για τους Τούρκους δεν ήταν απόβαση αλλά περίπατος. Αυτό ήταν το μέγα έγκλημα της χούντας – και ίσως όχι μόνον αυτής.

Ως προς τη δεύτερη τάση: στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, ακριβώς λόγω όλων των παραπάνω, οι Ένοπλες Δυνάμεις είχαν απαξιωθεί βαθιά και σε όλα τα επίπεδα. Όχι μόνον στην ελληνική κοινωνία, ούτε απλώς στη σημασία τους για την άμυνα της χώρας. Είχαν απαξιωθεί και εσωτερικά: τα ίδια τα στελέχη τους ένιωθαν αμήχανα γι’ αυτές. Η αίσθηση της τιμής που για τους αξιωματικούς ήταν, όπως και θα έπρεπε, το Α και το Ω, είχε πλήρως απολεσθεί. Και αυτό κράτησε πάρα πολύ καιρό. Και επέδρασε εξαιρετικά αρνητικά στην εθνική άμυνα της χώρας.

Σήμερα όλα αυτά δεν υπάρχουν πια. Τα σημάδια τους έχουν σβηστεί πλήρως και οριστικά. Και εδώ ακριβώς είναι που οι Τούρκοι κάνουν το μεγάλο λάθος. Φαντάζονται ότι θα βρουν απέναντί τους τη διαλυμένη από τη χούντα Ελλάδα του ’74, ή τη φοβική και καχύποπτη για τον στρατό της Ελλάδας των επόμενων ετών. Όπως φαντάζονται ότι θα βρουν μια ελλειμματική άμυνα λόγω της πτώχευσης.

Και κάτι ακόμα: νομίζουν ότι θα βρουν μία Ελλάδα αποκομμένη από τη Δύση, όπως το 1922. Το αντίθετο: θα τη βρουν συμμαχικά τοποθετημένη περίπου όπως το 1912-13. Μα, το κυριότερο όλων είναι ότι φαντάζονται μία Ελλάδα χωρίς ηθικό, χωρίς αποφασιστικότητα. Αδυνατούν να συλλάβουν ότι τους περιμένει μία εντελώς διαφορετική Ελλάδα. Θα το αντιληφθούν, αν επιχειρήσουν όσα απειλούν. Θα εκπλαγούν. Όμως, θα είναι αργά γι’ αυτούς.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΛΟΥΧΟΥ, in.gr 

Marfin: Ένα έγκλημα μίσους που δεν παραγράφεται

Στη σημερινή συμπλήρωση δέκα ετών από τον δολοφονικό εμπρησμό του υποκαταστήματος της Μαρφίν, στην οδό Σταδίου, που στοίχισε τη ζωή σε τρεις εργαζόμενους, η μία εκ των οποίων ήταν έγκυος, αναφέρεται με δήλωσή του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.

Όπως σημειώνει, πριν 10 χρόνια Έλληνες έκαψαν Έλληνες, «πολίτες έκαψαν συμπολίτες. Η δολοφονία στη Μαρφίν δεν ξεχνιέται. Ήταν ένα έγκλημα μίσους που δεν παραγράφεται, αυτό το στίγμα φανατισμού δεν ξεπλένεται. Οι φυσικοί  αυτουργοί παραμένουν ατιμώρητοι. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, είναι ευθύνη της πολιτείας να τους οδηγήσει στη δικαιοσύνη».

Σύμφωνα με τον υπουργό, «η φρίκη της Μαρφίν μας θυμίζει ότι ιδέες που σκοτώνουν δεν είναι ανθρώπινες, παγώνουν τον πολιτισμό μας, μας στέλνουν πολύ πίσω στους εμφύλιους και στους διχασμούς που γεμίζουν με σκοτάδι την νεώτερη ιστορία μας.

 

Τα 10 χρόνια είναι διπλό μνημόσυνο για τα θύματα. Είναι ευθύνη πως οι ένοχοι, που δεν τολμούν να εμφανιστούν, θα αποκαλυφθούν. Είναι υπόσχεση πως οι οικογένειές τους θα βρουν επιτέλους στην πολιτεία, μετά από ταλαιπωρίες, ολιγωρίες και αδιαφορία, τον συνομιλητή, την αρωγή και αναγνώριση που αξίζουν.

Ας τους μνημονεύσουμε, 10 χρόνια μετά, στον καιρό της πανδημίας που μας ένωσε στη συνείδηση της κοινής μοίρας, κρατώντας αυτή τη σκέψη: Πόσο οι άνθρωποι σφάλλουν όταν διχάζονται αλλά και πόσα μπορούν να πετύχουν όταν συνεργάζονται« τονίζει ο κ. Χρυσοχοΐδης.

Ήταν σαν σήμερα 5 Μαΐου, πριν από οκτώ χρόνια, όταν το κέντρο της Αθήνας είχε κατακλυσθεί από δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Άνθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικής προέλευσης μετείχαν στη μεγάλη πορεία κατά του Μνημονίου που είχε αναγγελθεί λίγες ημέρες νωρίτερα με την ημέρα να εξελίσσεται σε τραγωδία καθώς τρεις άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί σε υποκατάστημα της Marfin στην οδό Σταδίου.

Όλα ξεκίνησαν όταν, σύμφωνα με το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, 23 άτομα με καλυμμένα χαρακτηριστικά αφού έσπασαν το τζάμι στη Marfin Bank, πέταξαν μολότοφ με αποτέλεσμα το κτίριο να τυλιχθεί στις φλόγες. Μέσα στο υποκατάστημα υπήρχαν οχτώ εργαζόμενοι πέντε εκ των οποίων κατάφεραν να διαφύγουν μέσα από τους καπνούς.

Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες των συναδέλφων τους και κόσμου που βρισκόταν στην πορεία, τρεις άνθρωποι εγκλωβίστηκαν και έχασαν την ζωή τους από τις αναθυμιάσεις, ενώ ο καπνός είχε καλύψει όλο το κτίριο. Ήταν η Παρασκευή Ζούλια (35 ετών), η Αγγελική Παπαθανασοπούλου (32 ετών και εγκυμονούσα) και ο Επαμεινώνδας Τσακάλης (36 ετών), οι οποίοι έχασαν την ζωή τους.

Από τις μετέπειτα αφηγήσεις και μαρτυρίες κατά τη διεξαγωγή της δίκης ήρθαν στο φως τραγικές και συγκλονιστικές πτυχές από το δράμα των ανθρώπων που εγκλωβίστηκαν στην τράπεζα. Σε τηλεφωνικές επικοινωνίες με οικείους τους, ανέφεραν ότι πνίγονται από τον καπνό, ενώ η μοναδική έξοδος ήταν κλειστή. Υπάλληλοι, που διεσώθησαν αφηγήθηκαν τις στιγμές πανικού και ως μοναδική οδό διαφυγής να πηδήξουν από το μπαλκόνι. Το κτίριο είχε μετατραπεί σε «καμινάδα» και ανάμεσα σε ουρλιαχτά πανικού οι εργαζόμενοι έψαχναν απεγνωσμένα να διασωθούν πηδώντας από τα μπαλκόνια στο κενό.

Η πυροσβεστική μετέπειτα εντόπισε στις σκάλες μεταξύ πρώτου και δεύτερου ορόφου τον 36χρονο Επαμεινώνδα Τσάκαλη, στον δεύτερο όροφο την 35χρονη Παρασκευή Ζούλια ενώ η 32χρονη Αγγελική Παπαθανασοπούλου, που κυοφορούσε, εντοπίστηκε λίγα εκατοστά μακριά από την μπαλκονόπορτα, όπου προσπάθησε να φτάσει για να σωθεί.

Δέκα χρόνια μετά το έγκλημα της Marfin παραμένει ατιμώρητο

Πότε η κυβέρνηση θα «ξεδοντιάσει» τις ΜΚΟ;

Στην δομή της Ριτσώνας  23 μετανάστες βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό αλλά οι φιλοξενούμενοι δυσαρεστήθηκαν γιατί μπήκαν σε καραντίνα! Αλλοι απέδρασαν με αποτέλεσμα η ελληνική Αστυνομία να απέχει άλλων καθηκόντων της, να χάνει εργατοώρες κοινωνικής προσφοράς, ψάχνοντας να τους βρει, ενώ οι ίδιοι ήταν εν δυνάμει φορείς του ιού, και από την επαφή μαζί τους κινδύνευαν τόσο οι αστυνομικοί όσο και ο τοπικός πληθυσμός!

Τι επιπτώσεις  είχαν άραγε οι συγκεκριμένοι «δραπέτες»; Ο Ελληνας πολίτης όταν  συλληφθεί  χωρίς άδεια εξόδου, θα υποστεί  το 150ρι  πρόστιμο ή το  πενταχίλιαρο εάν έχει τεθεί σε καραντίνα και την σπάσει. Οι συγκεκριμένοι πέραν της απομόνωσής τους  εντός της  δομής, ποιο πρόστιμο,    ποια τιμωρία τους υπεβλήθη ή πρόκειται να τους επιβληθεί; 

Ενώ οι Ελληνες υπό τον φόβο της τιμωρίας  (για το δικό τους  καλό και το καλό της «κοινότητας») κλείνονται στα  σπίτια τους με δυσκολία, οι μετανάστες ουδεμία επίπτωση  υφίστανται. Παρέες πέριξ της Ομόνοιας, της Αχαρνών ή της  Φωκίωνος Νέγρη, κυκλοφορούν  κατά  πολυπληθείς ομάδες χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό και χωρίς να υφίστανται  ουδεμία συνέπεια.

Στην Ριτσώνα μετανάστες δεν θέλησαν να υποβληθούν σε τεστ  φοβούμενοι, λέει,  ότι θα… «στοχοποιηθούν». Πόθεν προέκυψαν τέτοιες αρνήσεις, απαιτήσεις και «ευαισθησίες», στη χώρα που είναι ικέτες και φιλοξενούμενοι; Να σημειωθεί ότι από τις χώρες που προέρχονται δεν υφίσταται η δυτική κουλτούρα των ατομικών δικαιωμάτων. Πρόκειται για καθεστώτα  στα οποία  αυτοί δεν ήταν πολίτες αλλά υπήκοοι.        

Πολύ περισσότερο εντυπωσιάζει το γεγονός ότι οι περισσότεροι στη δομή είναι καινούργιοι και δεν γνωρίζουν - αν γνωρίζουν -  πάνω από δέκα ελληνικές λέξεις. Ξαφνιάζει που τόσο ταχύρρυθμα εγκολπώθηκαν δυτικές υπερευαισθησίες  περί «στοχοποίησής» τους - έννοια που απαντάται στους κόλπους των αλληλέγγυων του δυτικού δικαιωματισμού και όχι στους πληθυσμούς της Ασίας.

Συμβαίνει συχνά μια κυβέρνηση, υπό το κράτος της ανάγκης,  να  δημιουργεί μέτωπα υπερδραστηριότητας σε κάποιους τομείς  και να υπολειτουργεί σε άλλους. Συνέβη στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.  Κατά το πρώτο εξάμηνο  της «ηρωικής» διαπραγμάτευσης υπήρξε -  τραγική μεν εργώδης δε -  υπερδραστηριότητα κάποιων υπουργείων, με πρώτιστο το υπουργείο του Γιάνη.  Ομως υπήρχαν υπουργεία που ήταν αμέτοχα ή ελαχίστως εμπλεκόμενα στην διαπραγμάτευση.  Ρωτούσες τους υπουργούς τι σχεδιάζουν να εξαγγείλουν ως προγραμματισμένο έργο, και σου απαντούσαν  «τώρα κάνουμε διαπραγμάτευση», ή πιο συχνά με τσαντισμένο «αγωνιστικό» ύφος «τώρα έχουμε μπλέξει με τη διαπραγμάτευση».   Χωρίς οι ίδιοι βέβαια να έχουν μπλέξει, απλώς η διαπραγμάτευση  ήταν  πέπλο της αδράνειά τους.

Αυτό έχουμε την  αίσθηση  ότι συμβαίνει και με την  παρούσα κυβέρνηση. Η επίθεση στον Εβρο και  η πανδημία του κορωνοϊού είναι  κεντρικά μετωπικά γεγονότα που φτάνουν ως το κλιμάκιο του Πρωθυπουργού.  Όμως δεν απασχολούν όλη την κυβέρνηση.

Οι... δικαιωματικοί μετανάστες που φοβήθηκαν ότι θα «στοχοποιηθούν», είναι πολύ πιθανότερο να  δασκαλεύτηκαν από τους αλληλέγγυους των ΜΚΟ, παρά  να ενήργησαν  αυτοβούλως – όπως δεν έχουν ενεργήσει αυτοβούλως σε πλείστες των περιπτώσεων απείθειας που έχουν επιδείξει στο παρελθόν, ή των συνθημάτων που έχουν εκπέμψει στις μαζικές διαμαρτυρίες τους

Τι κάνει η κυβέρνηση με τις ΜΚΟ; Είναι αυτές  που καθοδηγούν τη δράση των μεταναστών, είναι αυτές που τους παρακινούν να μην υπακούν στις εντολές της ελληνικής Πολιτείας,  είναι αυτές που θα έπρεπε να επιβάλουν καραντίνα στους μετανάστες,  λόγω     των σχέσεων εμπιστοσύνης που έχουν αναπτύξει μαζί τους.

Τι κάνει η κυβέρνηση, δηλαδή  οι εντεταλμένοι  αξιωματούχοι,  με την πιστοποίηση των ΜΚΟ και τις αφήνει ακόμη να δρουν  ανεξέλεγκτα;  Πόσες ΜΚΟ λειτουργούν ακόμη,  παρά το γεγονός ότι δεν έχουν δείξει ανταπόκριση  στις απαιτήσεις που έχει θεσμοθετήσει η Πολιτεία; Πόσες ακόμη  εξακολουθούν να είναι πρόθυμοι υποδοχείς (για να μην πούμε έμποροι ανθρώπων) των μεταναστών,  σε συνεννόηση  με τους  συναδέλφους τους στην απέναντι τουρκική ακτή;  

Η θανάσιμη επέλαση του κορωνοϊού  αφαιρεί τις  λεπτεπίλεπτες  ανθρωπιστικές    θεωρήσεις περί των κατατρεγμένων.  Οι μετανάστες αποτελούν εν δυνάμει στρατηγικό όπλο της Τουρκίας κατά της Ελλάδας, όπως έδειξε και ο Εβρος. Το έθεσε χωρίς  τα πέπλα των  ανθρωπιστικών ταμπού, ο καθηγητής  Διεθνούς Δικαίου και βουλευτής της ΝΔ  Αγγελος Συρίγος: Εξέφρασε το φόβο  μήπως η Τουρκία στείλει επίτηδες μετανάστες  και πρόσφυγες που θα είναι φορείς του κορονοϊού  στα ελληνικά νησιά! Και τότε αλίμονο στους τοπικούς πληθυσμούς.  Πιστεύει κανείς ότι αυτός ο φόβος είναι συνωμοσιολογική  ρατσιστική  παρέκβαση,  αφ’ ης στιγμής  επιχειρήθηκε  η στρατηγική  εισβολή στον Εβρο;

Τα αρμόδια  κυβερνητικά  κλιμάκια πρέπει να δράσουν άμεσα.  Να ξεδοντιάσουν τώρα τις παράνομες και ύποπτες ΜΚΟ.  Να αποκρούσουν τις νέες εισόδους. Και σαφώς να απομονώσουν υγειονομικά  όσους νέους μετανάστες μας στέλνει  ο Ερντογάν. Η υγεία του ελληνικού λαού προέχει έναντι όποιων «δικαιωμάτων» των απρόσκλητων εισβολέων.

 

Γιάννης Σιδέρης

Σε καιρό πολέμου ένα είναι το δίλημμα

Τι ήταν το 1940 οι Έλληνες φαντάροι που πολέμησαν στην Αλβανία; Τίποτα επαγγελματίες του πολέμου ή μήπως εκπαιδευμένα κομάντο, μηχανές του θανάτου; Τίποτα απ’ αυτά. Αγρότες και εργάτες ήταν, φιλήσυχοι άνθρωποι που μέσα σε μια νύχτα βρέθηκαν να πολεμούν στα βουνά. Και τότε γιατί ξεκοίλιαζαν με την ξιφολόγχη τον κάθε Ιταλό που συναντούσαν, με τόση μανία λες και τους είχε βιάσει τη μάνα; Μα διότι είχαμε δεχτεί εισβολή. Αυτό αρκούσε.

Μην θεωρείτε άτοπη ή υπερβολική ή προβοκατόρικη την παρομοίωση. Οι συνθήκες, τα πρόσωπα, οι ιστορικές συγκυρίες μπορεί να αλλάζουν, αλλά τα συναισθήματα του απλού ανθρώπου παραμένουν ακριβώς τα ίδια στο διάβα των δεκαετιών και των αιώνων. Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα θα δώσει το γεμάτο τσουκάλι του στον πεινασμένο που θα του χτυπήσει την πόρτα και θα εκλιπαρήσει φαγητό και βοήθεια, θα μετατραπεί σε θεριό ανήμερο αν ο ίδιος αναξιοπαθής προσπαθήσει να του σπάσει την πόρτα και να εισβάλει στο σπίτι του για τον ίδιο λόγο.

Αλλιώς αντιδρά ο άνθρωπος σε καιρό ειρήνης και ησυχίας, αλλιώς σε καιρό πολέμου. Ειδικά όταν δεν ήταν αυτός που προκάλεσε τον πόλεμο, αλλά κάποιος άλλος τον κουβάλησε με το έτσι θέλω στην αυλή του. Κι όταν αρχίσει ο πραγματικός πόλεμος, αυτός που φωνάζει «αέρα» δεν ξεχωρίζει στο απέναντι στρατόπεδο φαντάρους από λοχαγούς, συνταγματάρχες από στρατηγούς, απλά πιόνια από αυτούς που τα κινούν. Τους θεωρεί όλους υπεύθυνους, άρα όλους εχθρούς.

Κι αυτό που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν αποτρεπτικό για κάθε βιαιότητα, το να βάζει δηλαδή ο αντίπαλος μπροστά τα βρέφη κι από πίσω να προχωρά ο ίδιος ο μαντράχαλος, σε συνθήκες πολέμου χειροτερεύει τα πράγματα. Διότι ο Έλληνας, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, μορφωτικού επιπέδου ή κοινωνικής τάξης, έχει μάθει στον κίνδυνο να βάζει μπροστά το κορμί του για να προστατέψει τα παιδιά του κι όχι το ανάποδο. Αυτός που βάζει ασπίδα το μωρό του για τα αιτήματα του, κανέναν ανθρωπισμό δεν δικαιούται.

Σταματώ εδώ, με μια απλή επισήμανση. Όταν έχουμε την πολυτέλεια της κοινωνικής ησυχίας, έχουμε και την άνεση του διαχωρισμού μας σε δεξιούς κι αριστερούς, για τον απλό κοσμάκη μιλώ. Αλλά όταν η κοινωνία μας μπαίνει σε πόλεμο λόγω εχθρικής επίθεσης, αυτά παύουν να πολυέχουν νόημα. Πρώτα νικάμε όλοι μαζί κι έπειτα ξαναχωριζόμαστε σε δεξιούς, κεντρώους και αριστερούς. Ενόσω διαρκεί ο πόλεμος, ένας μόνο διαχωρισμός υφίσταται: Σ' αυτούς που θέλουν να πολεμήσουν και σ’ αυτούς που αρνούνται ή κάνουν τα κορόιδα μέχρι να περάσει η μπόρα…

Δημήτρης Καμπουράκης

Επιστολή Καρυώτη προς την ΠτΔ: "Να ανακυρηχθεί άμεσα Ελληνική ΑΟΖ"

Ο κ.Θεόδωρος Καρυώτης με επιστολή του στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου αναφέρει το χρόνιο πρόβλημα την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ.

Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε,

Σας στέλνω αυτή την επιστολή από την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, όπου κατοικώ για σχεδόν μισό αιώνα. Υπήρξα μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Ελλάδας και παρακολουθώ, ανελλιπώς, το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) από την λήξη της Διάσκεψης τον Απρίλιο του 1982 στην Νέα Υόρκη μέχρι σήμερα.

Έχω γράψει βιβλία και άρθρα για το θέμα της ΑΟΖ όλα αυτά τα χρόνια, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν την κατέτασσαν στις προτεραιότητες της εξωτερικής μας πολιτικής. Θεώρησα ότι εκείνη την περίοδο με Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και Πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου, τους μεγαλύτερους πολιτικούς της μεταπολίτευσης, η ΑΟΖ θα τύχαινε της προσοχής τους αλλά, δυστυχώς, διαψεύσθηκα.

Από τότε πέρασαν αρκετοί Πρόεδροι της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργοί, αλλά κανείς δεν έδειξε το πρέπον ενδιαφέρον και δεν αξιολόγησε σωστά την αξία της ΑΟΖ για την πατρίδα μας.

Εύχομαι και ελπίζω ότι εσείς θα ασχοληθείτε με το σημαντικό αυτό εθνικό θέμα με περισσότερο ζήλο από τους προκατόχους σας.

Σήμερα 137 από τα 149 παράκτια κράτη του πλανήτη μας έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ  και κανένα όμορο κράτος δεν τους κήρυξε τον πόλεμο. Η ανακήρυξη της ΑΟΖ βάσει της UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the SEA) είναι μια μονομερής πράξη. Θα ήταν χρήσιμο να διαβάσετε την ανακήρυξη της ΑΟΖ των ΗΠΑ με προεδρικό διάταγμα το 1983, που φέρει την υπογραφή του Προέδρου των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν.

Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004 διαθέτοντας μόνο τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα και δεν φοβήθηκε την Τουρκία, η οποία απλώς ανακοίνωσε ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή ΑΟΖ, ενώ αντίθετα και οι ΗΠΑ και η ΕΕ την αποδέχτηκαν αμέσως. Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Έτσι, η Ελλάδα θα αποκτήσει ΑΟΖ που θα έχει έκταση 147.300 τ.χ.μ., δηλαδή μια έκταση μεγαλύτερη από αυτή της ηπειρωτικής χώρας.

Τέλος, θα ήθελα να σας επισημάνω τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην ελληνοτουρκική διαφορά. Οι Αμερικανοί για πολλά χρόνια μας πιέζουν να μην ανακηρύξουμε ΑΟΖ προτρέποντας μας «Βρείτε τα πρώτα με την Τουρκία και μετά κάνετε ανακήρυξη ΑΟΖ» ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πως η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι πάντα μια μονομερής πράξη, όπως ακριβώς έπραξαν και οι ίδιοι το 1983.

Εμείς δυστυχώς όχι μόνο δεν έχουμε ανακηρύξει την Ελληνική ΑΟΖ, αλλά παρακολουθούμε άπρακτοι τις ανακηρύξεις και οριοθετήσεις των ΑΟΖ των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την απαξίωση της Θάλασσας από ένα λαό που έγραψε μια τόσο λαμπρή ιστορία μέσα από τις θάλασσές του.

 Η ΑΟΖ δεν αποτελεί θέμα μόνο της εξωτερικής πολιτικής, αλλά εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο οικονομικής ανάπτυξης στους τομείς της αλιείας, της εξερεύνησης των υδρογονανθράκων, της αιολικής ενέργειας και της προστασίας του περιβάλλοντος. Είμαι ενήμερος ότι η ιστορία σας στα ανώτατα δικαστικά έδρανα έχει δείξει έμπρακτα την ευαισθησία σας για πολλά από αυτά τα θέματα.

Σας εύχομαι καλή δύναμη αυτές τις πρώτες πολύ δύσκολες ημέρες,που η πατριδα μας  αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις εντός και εκτός των συνόρων της. Καθώς αναλαμβάνετε το ύψιστο αξίωμα της χώρας μας είμαι  σίγουρος πως ο ελληνικός λαός θα σας περιβάλει με την αμέριστη εμπιστοσύνη και στήριξη του.

Με σεβασμό και εκτίμηση,

Θεόδωρος Καρυώτης

Ουάσιγκτον, ΗΠΑ

Εις προσοχήν αρμοδίων: Αυτή είναι η λύση για τις ροές που έρχονται από τη θάλασσα

Εις προσοχήν των αρμοδίων.
Όπως πληροφορήθηκα από πηγές του ελληνικού κράτους, υπάρχει η εξής δυνατότητα για να σταματήσουν οι ροές από τα παράλια της Μικράς Ασίας προς τα νησιά του Αιγαίου και τις ακτές του νομού Έβρου.

Βήμα Πρώτον: Εντοπίζουμε τις συγκεντρώσεις στην ακτή της τουρκίας με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Προειδοποιούμε επισήμως ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., Φρόντεξ και τουρκία ότι οργανώνεται παράνομη εισβολή στην Ελλάδα.

Βήμα Δεύτερον: Αν δεν τους σταματήσουν οι τουρκικές αρχές, κινούμαστε και είμαστε έτοιμοι στο όριο των χωρικών υδάτων της Τουρκίας με σκάφος έρευνας διάσωσης.

Βήμα Τρίτον: Προειδοποιούμε την τουρκική ακτοφυλακή ότι υπάρχει σκάφος στο οποίο επιβαίνουν πολίτες, το οποίο δε τηρεί τους κανόνες ασφαλούς ναυσιπλοΐας (φωτισμός κλπ), και καλούμε να κάνουν διάσωση.

Βήμα Τέταρτον: Αν δεν τους διασώσει η τουρκική ακτοφυλακή, πολύ πριν μπουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα, μπαίνει το δικό μας σκάφος έρευνας διάσωσης και κάνει τη διάσωση. Δηλαδή, σταματάει ο πλους προς ελληνικά χωρικά ύδατα.

Βήμα Πέμπτον: Οι ελληνικές αρχές ενημερώνουν ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., Φρόντεξ και τουρκία ότι έκαναν υποχρεωτική διάσωση σε τουρκικά χωρικά ύδατα, επειδή κινδύνευαν οι επιβάτες και ζητούν από τις τουρκικές αρχές να τους παραλάβει.

Βήμα Έκτον: Αν δεν ανταποκριθεί το τουρκικό κράτος, το ελληνικό σκάφος έρευνας διάσωσης οδηγεί τους διασωθέντες σε τουρκική ακτή.

Σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις των ειδικών, όλα τα παραπάνω προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο.

Το θέμα εξετάζεται από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η εφαρμογή του.

Πάντως, άλλο μέτρο για την αντιμετώπισης της επιχείρησης που κάνει η τουρκία εναντίον της Ελλάδος, δεν υπάρχει για τη θάλασσα.

Οργανώστε τα νησιά με τα κατάλληλα σκάφη και προχωράτε.

Δεν μπορεί η Ελλάδα να παραδοθεί στα νύχια του Ερντογάν, των δουλεμπόρων, των ΜΚΟ, των επίορκων δικηγορίσκων και γιατρών.

Σώστε την πατρίδα

 

Σάββας Καλεντερίδης 

Το ύπουλο σχέδιο της τουρκίας και η αποστολή χιλιάδων μεταναστών στην Ελλάδα

Η τουρκία διεξάγει πόλεμο εναντίον της χώρας μας χωρίς να ρίξει μία σφαίρα. Αυτός ο πόλεμος πρέπει να κερδηθεί από την Ελλάδα.

Η προχθεσινή αντίδραση του Ταγίπ Ερντογάν και η αναγγελία να στείλει -μέσω της Ελλάδας φυσικά- χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στην Ευρώπη, πρόδωσε το σατανικό σχέδιό του στους τελευταίους αφελείς, διότι οι περισσότεροι Έλληνες το γνώριζαν…

Είναι εντυπωσιακό ότι πήρε τόσο καιρό τους πολιτικούς μας, που επηρεάζονται από τη γνωστή εθνομηδενιστική και νεοφιλελεύθερη ελίτ της Αθήνας, ότι όλα όσα συμβαίνουν εναντίον της χώρας μας το τελευταίο διάστημα, είναι ένα καλοστημένο σχέδιο της ισλαμικής τουρκίας.

Δυστυχώς, άνθρωποι χωρίς στον ήλιο μοίρα, έσπευσαν να πάνε στα ελληνοτουρκικά σύνορα, πιστεύοντας τα ψέματα των τούρκων ότι δηλαδή θα βρουν ανοικτό το δρόμο προς την Ευρώπη. Και βεβαίως, θα φροντίσει ο ταραξίας της περιοχής να ενημερωθούν οι άμοιροι που χρησιμοποιεί, ότι το δρόμο τον έκλεισε δήθεν η Ελλάδα.

Το σχέδιο του είναι φρικτό και πρέπει να αποτύχει. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πρέπει να καταλάβει -και φαίνεται πως αρχίζει και το χωνεύει- ότι απειλείται η εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία. Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως όπλο εναντίον της Ελλάδας και κατ’ επέκταση της Ευρώπης.

Δεν έχει καμία ευαισθησία για τους ταλαιπωρημένους αυτούς ανθρώπους. Είναι το «όπλο» του για να κερδίζει δισεκατομμύρια ευρώ από τους εξωνημένους Ευρωπαίους και είναι το όχημα για να δημιουργήσει αξεπέραστα προβλήματα στην Ελλάδα.

Τι ζητούν από το ΝΑΤΟ και τους Ευρωπαίους ηγέτες οι ισλαμιστές της Άγκυρας; Βοήθεια για να εξέλθουν από μία άνευ προηγουμένου κρίση που δημιούργησαν οι ίδιοι για τους εαυτούς τους. Δεν ρώτησαν και δεν συμβουλεύθηκαν κανένα πριν εισβάλουν στη Συρία. Μπήκαν και ότι βγει. Και τώρα που ο σύμμαχός τους, Βλαντιμίρ Πούτιν τους δίνει τον ένα μπάτσο μετά τον άλλο, θυμήθηκαν ότι είναι σύμμαχοι των δυτικών. Από τους οποίους ο πρόεδρος της Τουρκίας απαιτεί να τον σώσουν. Να τον βγάλουν από την τρύπα στην οποία έχωσε ο ίδιος ο Ερντογάν το σχιζοφρενικό κεφάλι του.

Στα «τρελά» που λένε κατά καιρούς οι αφελείς Αμερικανοί, υπάρχουν και αλήθειες σκληρές και πικρές. Η Αμερικανίδα πρέσβειρα στο NATO Κέι Μπέιλι Χάτσινσον, προσωπική φίλη του Ντόναλντ Τραμπ, είπε την Πέμπτη αυτά που τα καταθέσαμε άπειρες φορές. Συγκεκριμένα υπογράμμισε:

Οι τούρκοι τώρα «βλέπουν τη Ρωσία όπως είναι στ’ αλήθεια», βλέπουν «τι κάνει», κι όταν δέχονται επίθεση τούρκοι στρατιώτες, αυτό πια «ξεπερνά ό,τι κι αν ενώνει την τουρκία και τη Ρωσία».

Μεγάλη κουβέντα και αληθινή… Συμφωνούμε μαζί της, αλλά διαφωνούμε για το γεγονός ότι η Αμερική δίνει την μία μετά την άλλη την ευκαιρία στην τουρκία να προσβάλει τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα και να μην τιμωρείται. Διότι όποτε οι Αμερικανοί αποφάσισαν να γονατίσουν τον Ερντογάν, ερχόταν στο μαντρί σαν χαριτωμένο σκυλάκι με τη γλώσσα έξω. Άρα μπορούν όποτε θέλουν να τον εξαναγκάσουν να κάτσει στ’ αυγά του.

Συμπλήρωσε η συμπαθής πρέσβειρα των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ: 

Η Αμερική, είναι «ο σύμμαχος του παρελθόντος και του μέλλοντος» για τους τούρκους.

Η δήλωσή της αυτή και μόνο αποδεικνύει την τεράστια αφέλεια που «δέρνει» τους Αμερικανούς. Δεν έχουν καν καταλάβει ότι το παιγνίδι που παίζει ο Ερντογάν στη Συρία είναι εναντίον τους. Ο στόχος είναι να τους αναμείξει στον εμφύλιο και να τους οδηγήσει να ακολουθήσουν τη δική του καταστρεπτική πολιτική. Πρέπει να τον αφήσουν μόνο του για να δει και πόσα απίδια έχει ο σάκος. Εκεί θα μετρήσει το μπόι του και θα καταλάβει ότι είναι ένας νάνος της διεθνούς πολιτικής τελικά και τίποτα άλλο…

Στην πραγματικότητα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν του έκανε το μάθημα της ζωής του. Πιστεύει κανείς ότι η αεροπορία της Συρίας έκανε τη φονική επίθεση; Ούτε να το συζητάτε. Το μάθημα το έδωσε ο πρόεδρος της Ρωσίας. Έχει σημασία αυτή η λεπτομέρεια: Αμέσως μετά την επίθεση, η εφημερίδα New York Times, η πιο έγκυρη εφημερίδα στον κόσμο όλο, με κανόνες και αρχές, έγραψε σε έκτακτη είδηση ότι η επίθεση έγινε από τους Ρώσους. Μετά από λίγη ώρα δημοσιοποίησε την ακόλουθη ανακοίνωση:

• «An earlier alert misstated what turkish officials said about a strike on their forces in Syria. They have not said Russia was behind it».

Σε ελεύθερη μετάφραση:

• “Μια προηγούμενη ειδοποίηση ανέφερε εσφαλμένα τι είπαν οι τούρκοι αξιωματούχοι για ένα κτύπημα στις δυνάμεις τους στη Συρία. Δεν έχουν πει ότι η Ρωσία είναι πίσω από αυτό».

Οι τούρκοι ενώ γνώριζαν ότι οι Ρώσοι ήταν αυτοί που σκότωσαν τους στρατιώτες τους έσπευσαν να το διαψεύσουν.

Το κράτος των Αθηνών πρέπει να καταλάβει επιτέλους το σχέδιο που υλοποιεί η τουρκία εναντίον της Ελλάδας. 

Δεν είναι εχθροί οι ακρίτες των ελληνικών νησιών. Ακριβώς το αντίθετο είναι. Πατριώτες είναι που αποκρούουν τα σχέδια της τουρκίας. Οι άνδρες των ΜΑΤ πρέπει να μείνουν στην Αθήνα, όπου έχουν άλλη δουλειά να κάνουν.

Στα νησιά η κυβέρνηση πρέπει να στείλει και άλλους στρατιώτες. Και στη θάλασσα του Αιγαίου πρέπει να βγάλει όλα τα πολεμικά πλοία. 

Hellas Journal