Κύπρος: Η νεότερη ιστορία και οι προσπάθειες ένωσης με την Ελλάδα

Η Κύπρος διαθέτει πλούσια νεότερη ιστορία. Άλλαζε χέρια κατακτητών και έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να ενωθεί με την Ελλάδα. Αυτή η τελευταία επιθυμία δεν έσβησε ποτέ.

Η Κύπρος, στην μακραίωνη ιστορική της πορεία, γνώρισε πολλούς ξένους δυνάστες. Αποκόπηκε από τον εθνικό κορμό το 1191 μ.Χ. μετά την κατάληψή της από τους Σταυροφόρους της 3ης Σταυροφορίας. Από τότε πέρασε διαδοχικά στην κυριαρχία του οίκου των Λουζινιάν και μετά της Βενετίας. Το 1571 την κατέλαβαν οι Τούρκοι. 

 

Το 1878 οι Τούρκοι την παραχώρησαν στους Βρετανούς, με ετήσιο ενοίκιο 92.800 λιρών. Οι Κύπριοι αρχικά είδαν με καλό μάτι την αλλαγή αυτή, θεωρώντας ότι οι Βρετανοί θα επέτρεπαν, εν καιρώ έστω, την ένωσή τους με την Ελλάδα, όπως είχαν πράξει και με τα Επτάνησα. Σε όλη δε τη διάρκεια της βρετανικής κατοχής οι Έλληνες Κύπριοι δεν έπαψαν ποτέ να αποζητούν την ένωση με την Πατρίδα.

Το 1889 κυπριακή αντιπροσωπεία πήγε στο Λονδίνο και αξίωσε την ένωση με την Ελλάδα. Το 1895 πραγματοποιήθηκαν συλλαλητήρια σε όλο το νησί απαιτώντας την ένωση. Το ξέσπασμα του Ελληνοτουρκικού πολέμου, το 1897, προκάλεσε γενική κινητοποίηση στην Κύπρο και περισσότεροι από 6.000 Κύπριοι έσπευσαν να καταταγούν στον Ελληνικό Στρατό. Νέα συλλαλητήρια έγιναν στο νησί το 1902 και το 1907, πάντα με το ίδιο αίτημα.

Το 1912-13 η έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων αναζωπύρωσε τους πόθους των Κυπρίων. Και τότε νέο κύμα εθελοντών από, την μεγαλόνησο πλημμύρισε την μητέρα Πατρίδα. Ωστόσο οι Βρετανοί όχι μόνο δεν σεβάστηκαν τα αισθήματα των Κυπρίων, αλλά το 1914, προσάρτησαν επίσημα την Κύπρο, ως κτήση του Στέμματος. Η λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στον οποίο πολέμησαν 11.000 Κύπριοι υπέρ της ΑΝΤΑΝΤ, επανέφερε το ζήτημα της ένωσης.

Το 1915 η Βρετανία έθεσε το θέμα παραχώρησης της Κύπρου στην Ελλάδα με τον όρο της εξόδου της χώρας στον πόλεμο υπέρ της ΑΝΤΑΝΤ. Η τότε ελληνική κυβέρνηση δεν αποδέχτηκε την πρόταση, καθώς οι Βρετανοί ζητούσαν παράλληλα την παραχώρηση από την Ελλάδα στην Βουλγαρία της ευρύτερης περιοχής της Καβάλας. Δηλαδή παραχωρούσαν μια ελληνική περιοχή στην Ελλάδα, στερώντας την από μια άλλη.

Το 1921, με αφορμή τα 100 χρόνια από την επανάσταση του 1821, σε ολόκληρη την Κύπρο ξέσπασαν πάνδημα συλλαλητήρια και διαδηλώσεις, πάντα με το ίδιο αίτημα, την ένωση με την Πατρίδα. Το 1928 νέα συλλαλητήρια συντάραξαν το νησί, με αφορμή την επέτειο των 50 χρόνων αγγλικής κατοχής της Κύπρου.

Ένα χρόνο μετά κυπριακή αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημο, πήγε και πάλι στο Λονδίνο, απαιτώντας την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι Κύπριοι παράλληλα στράφηκαν και προς την ελληνική κυβέρνηση, αναζητώντας υποστήριξη, αλλά έκρουσαν θύρες κλειστές, από την τότε κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου.

Απογοητευμένοι οι Κύπριοι από τους Βρετανούς και την ελληνική κυβέρνηση, αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Με ηγέτη πάντα τον μητροπολίτη Κιτίου, στις 21 Οκτωβρίου 1931, ο λαός της Λευκωσίας εξεγέρθηκε ανοικτά κατά των κατοχικών δυνάμεων. Ακολούθησαν φονικές συγκρούσεις. Οι διαδηλωτές λιθοβόλησαν το κυβερνείο, αλλά η επέμβαση του Βρετανικού Στρατού σάρωσε τους άοπλους Κύπριους, αφήνοντας δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες πίσω του.

Η ελληνική κυβέρνηση και πάλι σιώπησε. Οι δε ηγέτες της εξέγερσης, με πρώτο τον μητροπολίτη Κιτίου, εξορίστηκαν. Ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ελευθέριος Βενιζέλος, αρνήθηκε να στηρίξει, έστω και φραστικά, την κυπριακή εξέγερση. Ακολούθησε, μέχρι το 1940 μια περίοδος άγριας καταπίεσης των Κυπρίων, που διακόπηκε από την εμπλοκή της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τότε οι Βρετανοί θυμήθηκαν και πάλι τους Κυπρίους και τους απεύθυναν συνεχείς εκκλήσεις να καταταγούν στον Βρετανικό Στρατό και να πολεμήσουν για την «Ελλάδα και την ελευθερία». Τον Μάιο του 1941, μετά και την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς, η ελληνική κυβέρνηση και ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ ζήτησαν από τον Τσόρτσιλ να επιτρέψει την εγκατάσταση τους στην Κύπρο και να προχωρήσει στην παραχώρηση του νησιού στην Ελλάδα, ως κίνηση καλής θέλησης. Και πάλι οι Βρετανοί αρνήθηκαν.

Όταν δε έληξε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κάποιοι φρόντισαν να κρατήσουν την ρημαγμένη Ελλάδα σε εμπόλεμη κατάσταση. Έτσι δεν ήταν δυνατό να διεκδικήσει την απελευθέρωση των αλύτρωτων εδαφών – Βόρεια Ήπειρος, Δωδεκάνησα, Κύπρος. Τελικά οι Βρετανοί, όχι εύκολα, απέδωσαν στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, το 1948. Για την Κύπρο όμως τήρησαν σιγή ιχθύος.

 

Το κακόγουστο επικοινωνιακό θέατρο που έπαιξε ο Τσίπρας στην Κωνσταντινούπολη, δεν έχει προηγούμενο

Τον είδαμε να παρακολουθεί μέχρι και τη Θεία Λειτουργία στη Χάλκη στέκοντας δίπλα στον θρόνο του Οικουμενικού Πατριάρχη!
Κι όλα αυτά τα έκανε ένας δεδηλωμένος άθεος ο οποίος δεν δίνει ποτέ θρησκευτικό όρκο, δεν έχει βαπτίσει τα παιδιά του, και λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός δεν δεχόταν ούτε να μπει σε ξωκκλήσι για να ανάψει ένα κερί δηλώνοντας ευθαρσώς ότι δεν είναι θρησκευόμενος όπως συμβαίνει με σχεδόν όλους τους αριστερούς.
Απορώ τι άλλο θα δούμε από τον αθεόφοβο πολιτικό αρχιαπατεώνα που από τις 10 κουβέντες που λέει οι 11 είναι ψέματα. 

 

 

 

Ενόσω βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη ο Τσίπρας ανέφερε υποκριτικά με ανάρτησή του στο twitter: «Ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση κατά την επίσκεψη στην Αγία Σοφία, μνημείο του βυζαντινού πολιτισμού, της ορθοδοξίας και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Εδώ αισθάνεται κανείς το βάρος της ιστορίας».
Αναρωτιέται κανείς, γιατί τότε επί τέσσερα χρόνια που είναι πρωθυπουργός δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στη Βεργίνα ή στην Πέλλα για να δει τη δόξα της αρχαίας Μακεδονίας και να αισθανθεί και εκεί το βάρος της Ιστορίας;
Γιατί σταμάτησε κάθε ανασκαφική δραστηριότητα στην Αμφίπολη και άφησε τον τύμβο Καστά θλιβερά εγκαταλελειμμένο και χωρίς πρόσβαση για τους επισκέπτες; Αφού δηλώνει ότι νιώθει συγκινημένος από το βάρος της Ιστορίας, τότε γιατί αντί να υπερασπιστεί τη Μακεδονία επέμεινε πεισματικά να παραδώσει τα κληρονομικά δικαιώματά της στους Σκοπιανούς παραχαράκτες της Ιστορίας;
Και γιατί όταν διαμαρτυρόταν σύσσωμος ο ελληνικός λαός για αυτή την ανιστόρητη στάση του, ο ίδιος χλεύαζε και λοιδορούσε τους εκατοντάδες χιλιάδες συμμετέχοντες στα συλλαλητήρια αποκαλώντας τους «φασίστες» και «ακροδεξιούς»; Ποιον κοροϊδεύει ο Τσίπρας παριστάνοντας τώρα τον ευσεβή προσκυνητή της Αγίας Σοφίας; Όσοι πηγαίνουν να επισκεφθούν την Αγία Σοφία δεν είναι «εθνίκια» όπως λέει ο σύμβουλός του, ο Καρανίκας;

Μου έκανε επίσης εντύπωση ότι οι Έλληνες δημοσιογράφοι αντιμετώπισαν με διάθεση χιούμορ την εμφάνιση μιας γάτας μπροστά στον Τσίπρα και τους άλλους επισήμους ενώ στέκονταν καταμεσής στον ναό της Αγίας Σοφίας.
Όχι μόνο δεν έδειξε κανείς να ενοχλείται από το θέαμα, αλλά αντιθέτως ο φακός έπιασε τον Τσίπρα και τους Τούρκους να χαμογελάνε και να αστειεύονται.
Οι Τούρκοι επιτρέπουν σε γάτες να κυκλοφορούν μέσα στον ιερό χώρο της Αγίας Σοφίας προφανώς για να δείξουν την περιφρόνησή τους προς την Ορθοδοξία και τον ελληνισμό.
Κι εγώ όταν είχα επισκεφθεί την Αγία Σοφία πριν μερικά χρόνια είδα γάτες να κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στον ναό προς μεγάλη έκπληξη και αγανάκτηση των επισκεπτών, καθώς και περιστέρια να έχουν κάνει φωλιές ψηλά στους εσωτερικούς κίονες και στη βάση του τρούλου.
Φανταστείτε να υπήρχε στην Ελλάδα ένα τζαμί ιστορικής αξίας για τους Τούρκους, τι θα γινόταν αν αφήναμε να κυκλοφορούν μέσα γάτες την ώρα που θα πήγαιναν μουσουλμάνοι τουρίστες να το επισκεφθούν - μέχρι που θα μας απειλούσε με casus belli η Τουρκία αν δεν σεβόμασταν το μνημείο.
Και ο δικός μας ολίγιστος και αμόρφωτος πρωθυπουργός απλώς χαζογελούσε με την προσβολή ενός από τους πλέον εμβληματικούς προσκυνηματικούς τόπους του ελληνισμού. Κατάντια...

ΥΓ. Αφού πήγε στην Άγκυρα για επίσημη επίσκεψη ο Τσίπρας, το πρωτόκολλο επέβαλε να καταθέσει και στεφάνι στο μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ, του σφαγέα του μικρασιατικού ελληνισμού - όπως αντίστοιχα και ο Ερντογάν κατέθεσε στεφάνι στον Άγνωστο Στρατιώτη όταν ήρθε στην Αθήνα. Γιατί άραγε δεν μας έδειξαν αυτή τη σκηνή απείρου κάλλους τα ελληνικά κανάλια αλλά την προσπέρασαν στα μουλωχτά;

Με την προδοσία των Πρεσπών η Ελλάδα έχει μπει σε επικίνδυνη ατραπό - Διαβάστε τα ανήκουστα που γίνονται και προβλέπονται στη συμφωνία

Την Τρίτη 29 Ιανουαρίου είχε προγραμματιστεί να γίνει στη μεγάλη αίθουσα του Πολεμικού Μουσείου, στην Αθήνα, μια εκδήλωση με τίτλο «Μακεδονία μία και Ελληνική». Την εκδήλωση διοργάνωναν από κοινού η International Hellenic Association-ΙΗΑ (USA) με τις Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών του Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας.
Τη Δευτέρα στις 17:00 και ενώ είχε γίνει η σχετική διαφήμιση, είχαν σταλεί προσκλήσεις και ήταν όλα έτοιμα για την εκδήλωση, η διοίκηση του Πολεμικού Μουσείου ενημέρωσε προφορικά τις διοικήσεις των Ενώσεων Αποστράτων ότι τελικά δεν θα τους δοθεί η αίθουσα, χωρίς να αποκαλύψει το λόγο.
Στον τύπο την επόμενη μέρα αναφέρθηκε ότι το Υπουργείο Άμυνας δεν βλέπει με καλό μάτι τέτοιες εκδηλώσεις.

Οι διοργανωτές είναι βέβαιοι ότι με βάση το Άρθρο 6 της «Συμφωνίας των Πρεσπών», η εκδήλωση ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ θεωρήθηκε ανεπιθύμητη.
Για να συνεννοούμαστε και για να ξέρουν οι αναγνώστες μας τι υπέγραψαν στις Πρέσπες, χωρίς να μας ρωτήσουν και χωρίς να λάβουν υπ’ όψιν τους τη βούληση του κατά τ’ άλλα κυρίαρχου λαού, παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό άρθρο της συμφωνίας:

Άρθρο 6*
1. Με στόχο την ενίσχυση των φιλικών διμερών σχέσεων κάθε Μέρος θα λάβει αμέσως αποτελεσματικά μέτρα προκειμένου να απαγορεύσει εχθρικές δραστηριότητες, ενέργειες ή προπαγάνδα από κρατικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες αμέσως ή εμμέσως ελεγχόμενες από το κράτος και για την πρόληψη δραστηριοτήτων που πιθανόν να υποδαυλίζουν το σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό εναντίον του άλλου Μέρους. Εάν συμβούν τέτοιου είδους δραστηριότητες, τα Μέρη θα λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα.
2. Έκαστο Μέρος θα λάβει αμελλητί αποτελεσματικά μέτρα για να αποθαρρύνει και να αποτρέπει οποιεσδήποτε πράξεις από ιδιωτικές οντότητες που πιθανόν υποδαυλίζουν την βία, το μίσος ή την εχθρότητα εναντίον του άλλου μέρους. Εάν μια ιδιωτική οντότητα στο έδαφος ενός Μέρους εμπλακεί σε τέτοιου είδους δραστηριότητες εν αγνοία του εν λόγω Μέρους, αυτό το Μέρος, μόλις λάβει γνώση αυτών των ενεργειών, θα λάβει αμελλητί όλα τα απαραίτητα μέτρα που του παρέχει ο νόμος.
3. Έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες, περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικές οντότητες που πιθανόν υποδαυλίζουν το σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό σε βάρος του άλλου Μέρους. (οι υπογραμμίσεις δικές μας).
Όπως αντιλαμβάνεται ο οποιοσδήποτε από μας, ο νους που συνέλαβε αυτό το άρθρο, είναι βαρύτατα άρρωστος και βαθύτατα αντιδημοκρατικός.
Και για να αντιληφθούμε τι πραγματικά υπέγραψαν και τι παράγει αυτή η προδοτική συμφωνία, αναφέρουμε και μερικά άλλα ανατριχιαστικά περιστατικά:
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλης, αγορεύοντας στη βουλή την ημέρα της ψηφοφορίας για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, μεταξύ άλλων είπε τα κάτωθι:
«Η Μακεδονία δεν είναι μία και ελληνική. Η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική. Η γεωγραφική Μακεδονία έχει μοιραστεί σε τρία κράτη, με βάση τη συνθήκη του Βουκουρεστίου. Όσοι υποστηρίζουν ότι η Μακεδονία είναι μία και μοναδική εκλαμβάνονται ως αμφισβητούντες τη συνθήκη. Όταν ακούγεται η ιαχή η Μακεδονία είναι μία και ελληνική εκλαμβάνεται ως αλυτρωτισμός».
Άρα, προηγήθηκε η αγόρευση Φίλη της απαγόρευσης της εκδήλωσης, γεγονός που μας επιτρέπει να πούμε ότι υπάρχει σχέδιο για τη φίμωση των Ελλήνων, με επίκληση ψευδών διλημμάτων και επιχειρημάτων.
Γιατί στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου δεν μοιράστηκε καμία Μακεδονία και γιατί ο χάρτης που μας «πασάρουν» ως γεωγραφική Μακεδονία, είναι αγνώστου προελεύσεως και σχεδιάστηκε με στόχο το διαμελισμό της Ελλάδας. Και εν πάση περιπτώσει, πέραν του τερατώδους ψεύδους περί Συνθήκης του Βουκουρεστίου, υπάρχει και μια τερατώδης διαστρέβλωση.
Από πού κι ως πού, όταν ένας Έλληνας λέει ότι «η Μακεδονία είναι μια, είναι Ελληνική και ανήκει στην Ελλάδα», κατηγορείται ότι κάνει αλυτρωτισμό και απαγορεύονται οι εκδηλώσεις με το θέμα αυτό;
Όταν κάποιος λέει ότι η Μακεδονία είναι εντός των ορίων της Ελληνικής επικράτειας, άρα, δεν διεκδικεί ούτε μια σπιθαμή εδάφους άλλης χώρας, πώς είναι δυνατόν να κατηγορείται για αλυτρωτισμό;
Δηλαδή θα απαγορεύεται να αμφισβητούμε τη λεγόμενη «γεωγραφική Μακεδονία» και να ζητούμε να μας πουν επίσημα ποιος, πότε και με ποια κριτήρια όρισε τα σύνορά της;
Για να αντιληφθούν οι αναγνώστες μας το μέγεθος της προδοσίας που τελέστηκε με την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών, αναφέρουμε άλλα δύο χαρακτηριστικά περιστατικά:
Μετά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, το κόμμα των σλαβόφωνων «Ουράνιο Τόξο» που νοιώθει δικαιωμένο, αφού θεωρεί ότι άνοιξε διάπλατα ο δρόμος για να χαρακτηριστούν ως «εθνικά Μακεδόνες» οι σλαβόφωνοι της Ελλάδας, κάλεσε με μια ανακοίνωση την ελληνική Πολιτεία «να ζητήσει συγγνώμη για τα οργανωμένα εγκλήματα που διέπραξε εναντίον του μακεδονικού λαού», ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον ύπαρξη «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Παπαδόπουλος, κληθείς να σχολιάσει ανακοίνωση του «Ουράνιου Τόξου», δήλωσε: «Στον εμφύλιο διώξαμε τους ντόπιους "Μακεδόνες"».
Το μέγεθος της προδοσίας είναι πλέον ουρανομήκες.
Το δεύτερο περιστατικό είναι επίσης ανατριχιαστικό και δεν μπορεί να πει κανείς πιο από τα δυο είναι χειρότερο.
Ο σταθμός ΕΡΤ1 της δημόσιας τηλεόρασης, παρουσιάζοντας στο δελτίο ειδήσεων ρεπορτάζ και δείχνοντας εικόνα από το 3ο ΓΕΛ Ξάνθης, στον τοίχο του οποίου κάποιοι έγραψαν το σύνθημα «Μακεδονία γη Ελληνική», έγραψε στο κάτω μέρος της οθόνης, στο «σούπερ» όπως λέγεται στην τηλεοπτική γλώσσα, το απίστευτο: «Ρατσιστικά συνθήματα μίσους στους τοίχους του 3ου ΓΕΛ».
Πέραν της γελοιότητας και του πρώτου και του δεύτερου περιστατικού, ιδιαίτερα στο δεύτερο παρατηρούμε ότι εφαρμόζεται το πνεύμα του άρθρου 6 και γι’ αυτό ο χαρακτηρισμός «Ρατσιστικά συνθήματα μίσους».
Οι Έλληνες πολίτες είμαστε πλέον προ των ευθυνών μας.
Ενεργούμενα ξένων κέντρων, που επιβουλεύονται την πατρίδα μας, δεν ξεπούλησαν μόνο τη Μακεδονία, πλήγωσαν βάναυσα και τη δημοκρατία μας.
Όσο είναι καιρός, πρέπει να αναλογιστούμε την ατραπό στην οποία έβαλαν μια ολόκληρη χώρα και έναν ολόκληρο λαό εξωνημένοι πολιτικοί και να αναζητήσουμε και να βρούμε τρόπους διαφυγής.
Το χρωστάμε στους εαυτούς μας, στην πατρίδα, τη δημοκρατία και την ίδια την Ιστορία.
Σημείωση: Οι αναγνώστες να λάβουν υπ’ όψιν τους ότι άλλα άρθρα είναι σκόπιμα ολιγόλογα και διφορούμενα, ενώ το συγκεκριμένο είναι εξαιρετικά αναλυτικό, για να δείχνει ξεκάθαρα τις «υποχρεώσεις» των δυο μερών να κλείνουν τα στόματα των πολιτών και να σβήνουν κάθε φωνή που κινείται προς την αποκάλυψη της ιστορικής αλήθειας και την ανατροπή αυτής της κατάπτυστης συμφωνίας.

Του Σάββα Καλεντερίδη