Στα όρια του "κραχ" η Αγορά...

Με το φόβο ενός αιφνίδιου "κραχ" ζει η αγορά καθώς χιλιάδες επιχειρήσεις κινδυνεύουν να σκάσουν από την πολύμηνη πιστωτική ασφυξία και τα "απόνερα" της παρατεταμένης ακυβερνησίας.

Οι συναλλαγές γίνονται κυρίως με "μετρητά" και όταν δεν επαρκούν τότε είτε ακυρώνονται παραγγελίες προς τους εγχώριους και ξένους προμηθευτές, είτε περιορίζονται τα, ήδη μειωμένα λειτουργικά έξοδα, είτε μπαίνουν λουκέτα.
Αυτή η κατάσταση έχει επιδεινωθεί τον τελευταίο μήνα που η χώρα εισήλθε αρχικά σε προεκλογική περίοδο και τελικά -όπως δείχνουν τα πράγματα- οδηγείται σε μια παρατεταμένη εκλογική περιπέτεια.

Στην ίδια και χειρότερη θέση είναι το Δημόσιο. Με τη ρευστότητα να είναι περιορισμένη στην αγορά, μοιραία έχει ατονήσει και ο εισπρακτικός μηχανισμός.
Το μίγμα της ακυβερνησίας και της παντελούς έλλειψης κατεύθυνσης για την οικονομία, φέρνει πιο κοντά τη λήψη έκτακτων μέτρων στο σκέλος των δαπανών για να αποφευχθεί μια γενικευμένη στάση πληρωμών του κράτους τους επόμενους μήνες.

Ένα σχέδιο για την αποφυγή της εσωτερικής παύσης πληρωμών έχει καταρτιστεί από την "μεταβατική κυβέρνηση" και στοχεύει στην επάρκεια ενός "ταμειακού περισσεύματος" ικανού να κρατήσει έστω και υποτυπωδώς σε λειτουργία το κράτος και τις υπηρεσίες του.

Αυτό το σχέδιο θα μπει σε εφαρμογή μόνο αν οι πολιτικές εξελίξεις -μετά τη διαφαινόμενη νέα εκλογική αναμέτρηση- είναι τέτοιες που οδηγήσουν τους ευρωπαίους στην απόφαση να "παγώσουν" τη δόση του Ιουνίου (κάπου 14 δισ. ευρώ) έως ότου βρεθεί "κυβερνητική λύση".

Στο σχέδιο αυτό μοναδική και άμεση προτεραιότητα είναι η πληρωμή μισθών και συντάξεων με δραστική μείωση των επιχορηγήσεων προς ασφαλιστικά ταμεία, Δήμους και κρατικούς οργανισμούς. Για να συμβεί αυτό όμως θα πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι που θα αντέξουν το βάρος των πληρωμών. Με τα διαθέσιμα όμως να επαρκούν ως το τέλος Ιουνίου, είναι αμφίβολο αν και κατά πόσο τα ασφαλιστικά ταμεία τουλάχιστον, θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στους στόχους του "σχεδίου έκτακτης" ανάγκης, χωρίς να κόψουν αιφνιδιαστικά και μέρος των παροχών τους (αρχίζοντας από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και φτάνοντας μέχρι και μια εφάπαξ έκτακτη μείωση επί των συντάξεων).

Το 50% των δαπανών του κράτους αφορά σε μισθούς και συντάξεις που για φέτος το ποσό και παρά τις περικοπές που έχουν γίνει, θα υπερβεί τα 48 δισ. ευρώ.