Το ΣτΕ γκρέμισε το «πραξικόπημα» Παππά στις τηλεοπτικές άδειες

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ο κύβος ερρίφθη: Η διευρυμένη Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απέκδυσε οριστικά και αμετάκλητα τον υπουργό Νίκο Παππά από την… παντοδυναμία ρύθμισης του τηλεοπτικού τοπίου της χώρας την οποία εκχώρησε στον εαυτό του με το νόμο-έκτρωμα που χθες κατέπεσε πανηγυρικά ως αντισυνταγματικός.

Με πλειοψηφία 14 έναντι 11, όπως ανέφεραν πληροφορίες, οι ανώτατοι δικαστές ουσιαστικά με την απόφασή τους «διατάσσουν» την επιστροφή της αρμοδιότητας χορήγησης των αδειών των τηλεοπτικών σταθμών στο συνταγματικό της φορέα, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, δείχνοντας στο νόμο Παππά και στις υπουργικές αποφάσεις -που…εξοβέλισαν την ανεξάρτητη αρχή από τη διαδικασία- την… άγουσα για τον κάλαθο των αχρήστων.

Χωρίς συντριπτική, αλλά με ικανή πλειοψηφία, τα μέλη της διευρυμένης Ολομέλειας του ΣτΕ κήρυξαν… κατεδαφιστέο το νόμο 4339/2015 και μάλιστα, όπως ανέφεραν οι πρώτες πληροφορίες από την κεκλεισμένων των θυρών διάσκεψη, χωρίς τον παραμικρό «αστερίσκο». Η κρίση τους επιφέρει βαρύτατη ήττα της κυβέρνησης και όχι μόνο σε επίπεδο εντυπώσεων αλλά και σε επίπεδο ουσίας, συνιστώντας κόλαφο για τις επιλογές της στο ζήτημα που έκανε πολιτική «σημαία της», που πλέον στιγματίζονται ως κατάφωρα αντισυνταγματικές. Και κατά συνέπεια άκυρες, με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Παππά να υποχρεούνται πλέον να θέσουν τον περιβόητο νόμο στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αλλά και τη διαγωνιστική διαδικασία που ακολούθησαν, ανεξαρτήτως των τετελεσμένων αποτελεσμάτων της. Δηλαδή, η συρρίκνωση του αριθμού των αδειών σε 4, η ανακήρυξη των υπερθεματιστών αλλά και η είσπραξη της πρώτης δόσης του τιμήματος των περίπου 255 εκατομμυρίων ευρώ ακυρώνονται.

«Μπλοκάρει» επίσης οριστικά και αμετάκλητα η (ν)τροπολογία του υπουργού Επικρατείας που απέβλεπε στον… ξαφνικό θάνατο των ιδιωτικών καναλιών εθνικής εμβέλειας που δεν αδειοδοτήθηκαν, τα οποία θα παραμείνουν σε λειτουργία μέχρι η κατά το Σύνταγμα αποκλειστικά αρμόδια ανεξάρτητη αρχή καθορίσει εξ αρχής και εν λευκώ τον τρόπο που θα ρυθμιστεί το τηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Τοποθετεί δε την κυβέρνηση στη δεινή θέση να δώσει εξηγήσεις ή ενδεχομένως προσωρινή λύση στους χρισθέντες από την ακυρωθείσα δημοπρασία ως νέους καναλάρχες. Εάν θα μείνουν στην ιστορία ως… επίδοξοι καναλάρχες θα αποφασιστεί από το ΕΣΡ, όπως και όλα τα φλέγοντα ζητήματα -που είχαν εγείρει τα έξι προσφεύγοντα ιδιωτικά κανάλια εθνικής εμβέλειας και η Ενωση Ιδιοκτητών τους- περί του αριθμού των αδειών, του καθορισμού της διαγωνιστικής διαδικασίας, του τιμήματος των αδειών κ.λπ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ επέλεξε να δώσει… καθαρή και ξάστερη λύση, παρά το γεγονός ότι υπήρξε μερίδα δικαστών που φάνηκε να τάσσεται υπέρ μιας πιο «μεσοβέζικης» απόφασης, η οποία ενδεχομένως να προσέφερε δυνατότητα πολιτικής διαχείρισης της ήττας της κυβέρνησης. Φέρεται ειδικότερα να υπήρξαν μέλη του Δικαστηρίου που έκλιναν υπέρ της χορήγησης ολιγόμηνης προθεσμίας για τη συγκρότηση του ΕΣΡ, με στόχο να ελέγξει το σύννομο της διαδικασίας που έφερε τη «σφραγίδα» του υπουργού Επικρατείας, απόφαση που θα άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο να την «επικυρώσει» εν μέρει και να προχωρήσει σε διορθωτικές κινήσεις όπου το κρίνει απαραίτητο.

Και σε αυτή την περίπτωση πάντως η κυβέρνηση θα είχε ηττηθεί, αφού θα έπρεπε να καταπιεί το… χρυσωμένο μεν, αδιαμφισβήτητα πικρό «χάπι» δε. Κι αυτό καθώς η επανενεργοποίηση του ΕΣΡ είναι δεδομένο ότι θέτει φραγμό στην τακτική… αποφασίζουμε και διατάζουμε (υπενθυμίζεται ότι για τη συγκρότηση της Αρχής απαιτείται ευρεία συναίνεση όλων των κομμάτων).

Μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστο το αναλυτικό σκεπτικό της απόφασης της διευρυμένης Ολομέλειας, αλλά και η άποψη της μειοψηφίας (με πιθανότερη εκδοχή η κρίση περί συνταγματικότητας να «πάτησε» στην εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Γ. Παπαγεωργίου και στην επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος). Αγνωστο είναι επίσης το πότε θα καθαρογραφεί και θα δημοσιευτεί, γεγονός είναι πάντως ότι η ετυμηγορία του ανωτάτου δικαστηρίου ρίχνει τίτλους τέλους στην υπόθεση-θρίλερ -που αποτέλεσε αφορμή να γραφτούν και μαύρες σελίδες στο βιβλίο της Δικαιοσύνης- αλλάζοντας άρδην τα δεδομένα για τη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου της χώρας με γνώμονα τις συνταγματικές επιταγές.